Home > Πολιτική επικαιρότητα > 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821

There are no slides in this slider.



There are no slides in this slider.


Μάρτιος 2021

Λίμνη Ευβοίας

 

Αγαπητοί συμπολίτες (Έλληνες  όπως βροντοφώναξε ο Κολοκοτρώνης) μπήκαμε στο μήνα Μάρτιο 2021, συμπληρώνοντας 200 χρόνια από την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων το 1821. Είναι μεγάλη τιμή σε μας τους σημερινούς  Έλληνες να γιορτάσουμε την ιστορική αυτή επέτειο. Οι εκδηλώσεις που θα γίνουν (έστω και με διαφορετικούς τρόπους λόγω της πανδημίας) πιστεύω, θα έχουν πανηγυρικά ελληνικό χρώμα. Κατά τη γνώμη μου, εκτός από αυτό μας δίνεται μια σπουδαία ευκαιρία να μάθουμε περισσότερα.

Σε κάθε επέτειο κάνοντας και ένα απολογισμό για τα ιστορικά γεγονότα και διαβάζοντας λίγο τους ιστορικούς συγγραφείς μας μπορούμε να ενημερωθούμε πολύ καλύτερα.

Ένας αντικειμενικός τρόπος να βρεθούμε πιο κοντά στην αλήθεια των γεγονότων εκείνων, είναι να διαβάσουμε τα απομνημονεύματα τουλάχιστον των πρωταγωνιστών του Αγώνα εκείνης της περιόδου (Κολοκοτρώνη, Μακρυγιάννη, Καραϊσκάκη, Οδ. Ανδρούτσου και άλλοι καπεταναίοι) όπως και μερικών απλών ανθρώπων (ιστορικών) που βίωσαν από κοντά τα γεγονότα (Κασομούλης. Φωτάκος, Περραιβός, Σπηλιάδης). Θα μάθουμε επίσης περισσότερο  γιατί κινδύνεψε η Επανάσταση να χαθεί, ύστερα από  εμφύλιους πολέμους μεταξύ  καπεταναίων, πολιτικών και του διχασμένου λαού. Γιατί  φυλακίστηκε δύο φορές ο Κολοκοτρώνης, γιατί  καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με τον Πλαπούτα και από ποιους.

Μια μικρή ιδέα θα πάρουμε από τα δικά μας ευβοϊκά  γεγονότα, διαβάζοντας για τον αρχηγό του Ευβοϊκού αγώνα  καπετάνιο  Αγγελή Γοβιό, βλέποντας τις συνθήκες που επικρατούσαν πριν την έναρξη του αγώνα αλλά και μετά. Στο σημερινό μου μήνυμα, θα επιλέξω να αναδείξω ένα θέμα πολύ σοβαρό, εθνικό και πολιτιστικό. Το θέμα της Επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα στον τόπο που τα δημιούργησε, στη χώρα μας.

Το 1800 ο Άγγλος διπλωμάτης στην πρεσβεία της Κωνσταντινούπολης Λόρδος Thomas Bruce Elgin ή Ελγίνος σχεδίασε και πέτυχε με κουστωδία φίλων και βοηθών τη λεηλασία και αρπαγή του πολιτιστικού μας πλούτου, αφού πριν φρόντισε να πάρει ένα φιρμάνι από τον Τούρκο καϊμακάμη ( Σεγούλ Αβδουλάχ). Οι συναλλαγές με τους τούρκους εκείνη την εποχή ήταν εύκολες, αρκεί να υπήρχε το αντίστοιχο μπαξίσι. Προσπάθησε ακόμη να πάρει πολύτιμα αρχαία από την Ολυμπία και τις Μυκήνες, αλλά ευτυχώς δεν υπήρχαν οι δυνατότητες. Ο χρόνος της λεηλασίας  και αρπαγής των μνημείων κράτησε δέκα (10) χρόνια μέχρι το 1810. Εδώ κάθε καλόπιστος άνθρωπος μπορεί  να αναρωτηθεί δεν υπήρχε τότε κανείς άνθρωπος , κοινωνικός φορέας ή εξουσία να  διαμαρτυρηθεί  και εμποδίσει αυτό το βάρβαρο γεγονός σε βάρος του ελληνικού και παγκόσμιου πολιτισμού.

Απ’ ότι είναι γνωστό, οι μόνοι που μπορούσαν να παρέμβουν και να εμποδίσουν λίγο τη λεηλασία αυτή  ήταν οι πρεσβείες  των χωρών της Ευρώπης, η Ανατολική και η Δυτική Εκκλησία, οι Φαναριώτες και οι τοπικοί  προεστοί – κοτζαμπάσηδες. Δεν χρειάζεται τώρα να αναφερθώ  σε περισσότερα,  το πιο σημαντικό όμως απ’ όλα ήταν η έλλειψη βούλησης και ευαισθησίας που για  διαφορετικούς λόγους οι φορείς αυτοί αδιαφόρησαν τελείως.

Αλλά μήπως από την απελευθέρωση και ύστερα, υπήρξε καμία σοβαρή και συνεχής πίεση για την επιστροφή των Μαρμάρων; Η μόνη φωτεινή εξαίρεση ήταν με τη  Μελίνα Μερκούρη και το φίλο της χώρας μας  Ζυλ Ντασέν από τη δεκαετία του 1980 και ύστερα, όπου έγινε γνωστό και εκτός Ελλάδος το γεγονός αυτό. Ύστερα έπεσε πάλι σιωπή «τα πλάκωσε η φοβέρα και τα σκέπασε η σκλαβιά».

Να λοιπόν  τώρα μια ευκαιρία, είναι η επέτειος των 200 χρόνων από την ημέρα της Επανάστασης. Θα γίνει τώρα ένας απολογισμός, θα καταγραφούν τα σοβαρά λάθη που έγιναν διαχρονικά μέχρι σήμερα  ώστε να μη ξαναγίνουν;  Θα τολμήσουμε να διεκδικήσουμε ενωτικά όλοι οι Έλληνες τουλάχιστον μερικά από αυτά που δικαιούμαστε και μας  χρωστάνε;  Συγκεκριμένα τώρα που μας δίνεται μια δυνατότητα θα μεθοδεύσουμε τον αγώνα για τη διεκδίκηση  της  επιστροφής  των  Μαρμάρων του Παρθενώνα και των κατοχικών αποζημιώσεων;

Η πολιτεία, οι κοινωνικοί φορείς, τα πολιτικά κόμματα, το αρμόδιο Υπουργείο Πολιτισμού, η Αυτοδιοίκηση, η πνευματική ηγεσία του τόπου μας, έχουν τεράστια ηθική και πολιτική ευθύνη για την απραξία τους μέχρι τώρα. Θα θελήσουν εφέτος να κάνουν κάτι το ξεχωριστό και να τιμήσουν την Επέτειό μας αυτή με περισσότερα έργα παρά με λόγια;

Θα περιμένουμε από τους παραπάνω φορείς να δείξουν την ευαισθησία και την αντίδρασή τους.

 

Ένας φίλος του Πολιτισμού

      Γιάννης  Ψαρρός

(Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου

                «Μάκιστος»)

 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του palmosev.gr

Για τις ειδήσεις της Εύβοιας κι όχι μόνο εμπιστευτείτε το palmosev.gr



Αφηστε ενα σχολιο

Η παρούσα φόρμα συλλέγει το όνομα σας και την ηλεκτρονική σας διεύθυνση, ώστε να μπορέσουμε να απαντήσουμε στο σχόλιο σας. Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε το Privacy Policy της ιστοσελίδας μας.

error: