Home > Hot ! > Ο «παραλογισμός των οικολογούντων» ή η λογική των παρανομούντων – Μια οφειλόμενη απάντηση στις επιστολές του κ. Σκιαθίτη

Ο «παραλογισμός των οικολογούντων» ή η λογική των παρανομούντων – Μια οφειλόμενη απάντηση στις επιστολές του κ. Σκιαθίτη

Λάβαμε και δημοσιεύουμε την επιστολή -απάντηση της κ. Μαίρης Δημητρίου στις επιστολές του κυρίου Σκιαθίτη.

Σελίδα του Facebook Υγροβιότοπος Μικρό Μεγάλο Λιβάρι, Δέλτα Ξηριά

«Διάβασα με πολύ μεγάλη προσοχή  και ενδιαφέρον, τις επιστολές του κου Σκιαθίτη (εντάξει, αστειεύομαι, με αγανάκτηση τις διάβασα).

Κανονικά δεν θα είχα λόγο να ασχοληθώ με το άρθρο στο οποίο εκθέτει τις απόψεις του ο κ. Σκιαθίτης. Ο κάθε ένας σε αυτήν τη χώρα είναι ελεύθερος να έχει όποιαν άποψη επιθυμεί. Αλλά επιμένει και επανέρχεται δεύτερη φορά, όχι και τόσο κόσμια, κατά τη γνώμη μου. Αφού λοιπόν επιλέγει σθεναρά την  δημοσιοποίηση της άποψής του θα λάβει και την δημόσια κριτική σε αυτήν.

Απαντώ, διότι μιλάει για έναν τόπο που πονάμε και αγαπάμε και δεν μπορούμε να αφήσουμε τον κ. Σκιαθίτη και τον κάθε κ. Σκιαθίτη  να απεργάζεται την υποβάθμιση, την συκοφάντηση και τη δαιμονοποίηση του τόπου.

Το θέμα του άρθρου του κ. Σκιαθίτη είναι ο «Υγροβιότοπος Μικρό Μεγάλο Λιβάρι, Δέλτα Ξηριά, Υδροχαρές δάσος Αγ. Νικολάου» και το ΠΔ 205/1990 ΦΕΚ Δ΄/10-4-1990 που είναι το βασικό νομοθετικό πλαίσιο προστασίας της περιοχής.  Και απ’ ό,τι φαίνεται ο βασικός άξονας του άρθρου του είναι πως το ΠΔ δεν του αρέσει, είναι κακό, είναι πολύ κακό, είναι τόσο κακό που, άκουσον-άκουσον, δεν έχει αριθμό ! είναι «άριθμο»! (άνευ αριθμού μάλλον εννοεί, αλλά δεν πειράζει).

Ας τον ενημερώσουμε λοιπόν πως το ΠΔ δεν στερείται αριθμού. Όπως κάποτε η αρίθμηση των Νόμων και Διατάξεων γινόταν με γραμματολογική αρίθμηση (π.χ. ο Νόμος ΓΩΛΣΤ΄ του 1911 ‘’περί ζωοκλοπής και ζωοκτονίας’’ ο οποίος ήταν εν ισχύ μέχρι το  1982), έτσι και τα Π.Δ. «ταυτίζονταν» με τον αριθμό του ΦΕΚ δημοσίευσής τους. Αργότερα, όταν η νομοθετική παραγωγή του κράτους αυξήθηκε και χρειάστηκε να δημοσιεύονται περισσότερα από ένα Προεδρικά Διατάγματα στο ίδιο ΦΕΚ ακολουθήθηκε το σύστημα της αυτοτελούς αρίθμησής τους.

Και δεν  είναι μόνο το «άριθμο» κατά τον κ. Σκιαθίτη Προεδρικό Διάταγμα 205/ 1990 που δικαίως τον ενοχλεί, είναι και οίδιος ο τόπος που δεν ανταποκρίνεται στο όραμά του για «ανάπτυξη». Ο τόπος είναι κακός, πολύ κακός, τόσο κακός που δεν έχει μπετά από την Ιστιαία ίσαμε τη θάλασσα. Συνεπώς, μπορούμε να τον συκοφαντούμε κατά το δοκούν.

Μας λέει:

«Η σπουδαιότητα των δύο υδροβιοτόπων δεν είναι ιδιαίτερης μεγάλης σημασίας& σπουδαιότητας.» «Ας μου επιτραπεί η έκφραση να τους αποδώσω τον όρο ‘’ασβεστόγουρνες’’» , «Η όλη κατάσταση έχει υπερτιμηθεί, οι ‘’υδροβιότοποι’’ δεν είναι ιδιαίτερης σημασίας και σπουδαιότητας» «Απλά δεν αποτελεί κάτι αξιόλογο ως υδροβιότοπος»! (η ορθογραφία είναι του κ, Σκιαθίτη)…

Θέλει να πει:

Αν είσαστε τίποτε παραλογισμένοι οικολογούντες που νομίζετε πως μπορείτε να διαφημίσετε τον τόπο, είτε ότι παράγει εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα, είτε στην κατεύθυνση της ανάδειξής του ως τουριστικού προορισμού μοναδικής ομορφιάς, ξεχάστε το, ο τόπος δεν έχει αξία. Αν είσαστε τίποτε ανόητοι τουρίστες που θέλετε να έλθετε για να απολαύσετε τον μοναδικής ομορφιάς υδροβιότοπο, στον οποίο έχουν καταγραφεί πάνω από 250 είδη ορνιθοπανίδας, μην έλθετε, ο τόπος είναι υπερτιμημένος. Αν θέλετε να θαυμάσετε ένα μοναδικό οικοσύστημα στο οποίο περιέχεται και ένα «Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης» – όπως έχει ανακηρυχθεί  από την UNESCO-, μην έλθετε, «η σπουδαιότητα των δύο υδροβιοτόπων δεν είναι ιδιαίτερης μεγάλης σημασίας & σπουδαιότητας.»

Δεν καταλαβαίνει ο κ. Σκιαθίτης πως συκοφαντεί τον τόπο;

Μιλάμε για ανθρώπους που δεν αγαπούν τον τόπο τους…

Ένα μικρό μάθημα για την ιστορία :

«…η ανάγκη για περισσότερη γη αλλά και για καλύτερες συνθήκες ζωής οδήγησαν τον άνθρωπο σε λύσεις οι οποίες δεν είχαν πάντα και τα καλύτερα αποτελέσματα ούτε για τον ίδιο όπως έδειξε η συνέχεια, αλλά ούτε και για την φύση.

Η ολοκληρωτική αποψίλωση μεγάλων πεδινών και ορεινών δασών καθώς και η αποξήρανση μεγάλων και μικρών υγροτόπων για την απόδοση τους κυρίως στην γεωργία και λιγότερο στην κτηνοτροφία, οδήγησε στην σημερινή κατάσταση που έχει μείνει μόνο το 1% των υγροτόπων που υπήρχαν στις αρχές του αιώνα στην Ελλάδα και σχεδόν τίποτα από τα πεδινά δάση.

Και στην Βόρεια Εύβοια έγινε ότι και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Καταστροφή του 99,5% του αρχαίου υδροχαρούς δάσους που κάλυπτε όλο τον κάμπο τις Ιστιαίας, κατακερματισμό του μάλλον ενιαίου υγροτόπου που θα εκτεινόταν σε ένα μεγάλο μέρος της ακτής αλλά και αλλαγή των φυσικών ισορροπιών που θα καθόριζαν σε ένα μεγάλο ποσοστό διάφορες παραμέτρους όπως το κλίμα της περιοχής, τον έλεγχο των  πλημμυρών από τις χειμωνιάτικες βροχές, την παρουσία κάποιων ζωικών ή φυτικών ειδών αλλά και τόσα άλλα τα οποία τώρα πια δεν υφίστανται.», διαβάζουμε σε μελέτη που εκπονήθηκε για το Ε.Μ.Π.

 

Ναι, κε Σκιαθίτη, αρχαίο υδροχαρές δάσος ήταν.

Και από αφηγήσεις ντόπιων μαθαίνουμε ότι οι  λιμνοθάλασσες στην κατοχή, με το πλούτο τους έσωσαν τους ανθρώπους από την πείνα.

Και το Π.Δ. που τόσο μισείτε, αυτόν τον ευλογημένο τόπο θέλει να προστατέψει.

 

Παραπονείται στην δεύτερη επιστολή του ο κος Σκιαθίτης πως του ασκήθηκε κριτική ότι στην πρώτη του επιστολή περιέχει αβάσιμες πληροφορίες. Κατ’ αρχάς να τον ενημερώσουμε πως οι παραλίες Κανατάδικα και Τσοκαΐτη ουδέποτε υπήρξαν «επίνειο»  της Ιστιαίας. Επίνειο, σημαίνει λιμάνι και επίνειο της Ιστιαίας ήταν και είναι από αρχαιοτάτων χρόνων οι Ωρεοί.

Αβάσιμες πληροφορίες: ότι το ΠΔ απαγορεύει τα πάντα. (βέβαια, το μόνο που τον νοιάζει είναι που απαγορεύεται το κυνήγι, κατά τα λοιπά, τσιμέντο να γίνει. Εδώ θα πρέπει να πούμε πως το κυνήγι απαγορευόταν στην περιοχή με επαναλαμβανόμενες δεκαετείς απαγορεύσεις πολύ πριν την έκδοση του Π.Δ. το 1990). Είναι η δική του μετάφραση για το Π.Δ. για να το συκοφαντήσει. Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν πως το Π.Δ. επιτρέπει τα πάντα θέτοντας προϋποθέσεις και όρους για την ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ της περιοχής, και του ευαίσθητου οικοσυστήματος.

Προστατεύει τον τόσο πλούσιο και ονομαστό κάμπο της Ιστιαίας (από τους μεγαλύτερους της χώρας, αλλά και κατά πολύ ανώτερο κατά την ταπεινή μου γνώμη σε ποιότητα προϊόντων από άλλους) θέτοντας, όχι απαγορευτικές, αλλά σχετικά αυστηρότερες διατάξεις για την οικοδόμηση. Και τούτο, κε Σκιαθίτη, γιατί ο κάμπος είναι κάμπος (και δεν είναι οικόπεδα για να φυτεύουμε μπετά) και πρέπει να διατηρήσει τον χαρακτήρα του και να προστατευτεί η ποιοτική πρωτογενής αγροτική παραγωγή, που τόσο έχει αναδειχτεί η σπουδαιότητά της αυτά τα χρόνια της κρίσης.

Συνεπώς, κε Σκιαθίτη, σταματήστε τα ψέματά σας, το Π.Δ. δεν απαγορεύει τις καλλιέργειες όπως ανερυθρίαστα υποστηρίζετε. Η αλήθεια είναι ότι προστατεύει τις καλλιέργειες και τον χαρακτήρα της περιοχής ως αγροτικής πρωτογενούς παραγωγής. Και υπάρχει τρόπος το Π.Δ. και οι προστατευτικές του διατάξεις να γίνει ο μοχλός ανάπτυξης για τους αγρότες αν υπήρχε η θέληση, η βούληση και η σωστή ενημέρωση και αμέριστη υποστήριξη  προς τους αγρότες του κάμπου για  ακόμη καλύτερα και ονομαστά προϊόντα. [Θα έπρεπε να στέκεστε με απόλυτο σεβασμό απέναντι στο μόχθο των αγροτών που στήριξαν και στηρίχθηκαν από τη γη τους].  [Για την οικονομική δυναμική του κάμπου της Ιστιαίας αρχικά ας αναφέρουμε πως «τάιζε» όλη την Αττική – δηλαδή τον μισό πληθυσμό της Ελλάδας, κε Σκιαθίτη, αν δεν το γνωρίζετε. Όμως περισσότερα για το πως θα μπορούσε να αποτελέσει το ΠΔ μοχλό οικονομικής ανάπτυξης του κάμπου της Ιστιαίας και όλης της Βόρειας Εύβοιας τόσο για την πρωτογενή αγροτική παραγωγή, όσο και για την τουριστική της ανάπτυξη, θα επανέλθουμε στο μέλλον].

Πιστεύει κάποιος πως αυτό το οικονομικό πλεονέκτημα πρέπει να το εγκαταλείψουμε; Δυστυχώς κάποιοι, μάλλον και ο κος Σκιαθίτης ανάμεσά τους, θα ήθελαν να καταστρέψουμε τον κάμπο, να τον γεμίσουμε μπετά και γιατί όχι, να τον εξαφανίσουμε τελείως κάτω από το μπετόν φτιάχνοντας φαραωνικά έργα όπως αεροδρόμιο ή το φράγμα του Ασσουάν στον χείμαρρο Ξηριά!  Μα, αεροδρόμιο; Ε, τότε παιδιά, γιατί μόνο ένα; Κάντε δύο αεροδρόμια, ο κάμπος που θέλετε να εξαφανίσετε χωράει δύο αεροδρόμια! Και βεβαίως, στα αεροδρόμια θα πηγαίνει ο κος Σκιαθίτης με τους φίλους του τους κυνηγούς να χτυπάνε την πλούσια ορνιθοπανίδα που θα μαζευτεί σε αυτές τις εκτάσεις.

Αναρωτιέται ο κος Σκιαθίτης ποιο το όφελος και ποια η ανάπτυξη για την περιοχή από την εφαρμογή του ΠΔ για 27 χρόνια. Κατ’ αρχάς να διευκρινίσουμε πως το ΠΔ δεν ήταν αναπτυξιακός νόμος του Υπουργείου Οικονομικών, ή του Υπουργείου Ναυτιλίας, ή του Υπουργείου Εμπορίου,  κε Σκιαθίτη, αλλά προστατευτικές διατάξεις για το περιβάλλον (ως πολεοδομικό διάταγμα είναι βαφτισμένο).  Συνεπώς, το να παραπονείστε για το Προεδρικό Διάταγμα και να το δαιμονοποιείτε (και να προχωρείτε στην κατασυκοφάντησή του και την διασπορά ψευδών σχετικά με αυτό και όχι απλά να νομίζετε ότι μιλάτε για αβάσιμες πληροφορίες) είναι τόσο σόλοικο σαν να λέει κάποιος «αυτό το καρπούζι δεν είναι καλό γιατί δεν προσφέρει τίποτε στην εξοικονόμηση βενζίνης στο αυτοκίνητό μου».

Για το αν δεν έχει γίνει τίποτε αναπτυξιακό στην περιοχή, κε Σκιαθίτη, μην το φορτώνετε σε ένα φτωχό Προεδρικό Διάταγμα.  Εξάλλου, όπως γράφει και στα σχόλια ένας παλιός δημοτικός άρχοντας, κατάφερε να μην εφαρμοστεί το ΠΔ στην περιοχή του, δεν ήταν δύσκολο να το ανατρέψει. Είδατε πόσο έχει αναπτυχθεί  από την μη εφαρμογή των προστατευτικών διατάξεων η περιοχή του; Με όλο το σεβασμό στο πρόσωπο του κυρίου Κωνσταντινίδη, τί κέρδισε το Ασμήνιο σε ανάπτυξη που δεν θα κέρδιζε με την εφαρμογή του «πραξικοπηματικού» κατά τον κο Σκιαθίτη ΠΔ; Και γιατί «πραξικοπηματικό», κε Σκιαθίτη; Και για διαβούλευση τέθηκε στις δημοτικές αρχές και με την συμμετοχή τους στη διαδικασία εκδόθηκε και με προσφυγή στο ΣΤΕ κρίθηκε.

Για το αν δεν έχει γίνει τίποτε αναπτυξιακό στην περιοχή, αναζητήστε ευθύνες από τους τοπικούς μας άρχοντες. Τόσα χρόνια τους ίδιους έχουμε, αν δεν απατώμαι.

Και επιτέλους, κε Σκιαθίτη, αν «κάτι δεν πάει καλά» με το  Προεδρικό Διάταγμα 205/1990 ΦΕΚ Δ΄/1990/10-04-1990 είναι το γεγονός πως για 27 χρόνια δεν έχει εφαρμοστεί! Και τούτο, γιατί κανείς δεν το σεβάστηκε. Σταμάτησε μήπως η αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων ή μήπως σταμάτησε το κυνήγι από ασυνείδητους κυνηγούς που γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, τους νόμους του κράτους;  Το ότι το μεγάλο Λιβάρι έχει υποστεί αλλοίωση στην αλμυρότητά  του (ίσως το μόνο σωστό στοιχείο στις επιστολές του κου Σκιαθίτη) και κινδυνεύει με καταστροφή, οφείλεται, κε Σκιαθίτη, στο ότι παρά το γεγονός ότι το Προεδρικό Διάταγμα απαγόρευε και απαγορεύει την επέμβαση στα στόμια και στα κανάλια απορροής, παρανόμως αφέθηκε ανοιχτό το στόμιο με αποτέλεσμα να εισβάλλει ανεξέλεγκτα  το θαλασσινό νερό στη λιμνοθάλασσα. Με την ίδια καταστροφή απειλείται και το μικρό Λιβάρι, όταν κάποιοι για να εξυπηρετήσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα -και με την αντίστοιχη πρόσβαση στο «ελληνικό πελατειακό γίγνεσθαι», όπως  ο ίδιος περιγράφετε- μπάζωσαν το φυσικό στόμιο απορροής για να εγκαταστήσουν την επιχείρησή τους πάνω στην άμμο. Και για να πιάσει το «μπάζωμα» άνοιξαν πιο δίπλα άλλο στόμιο, τεχνητό, με αποτέλεσμα το Λιβάρι είτε να αδειάζει με τον καιρό είτε να εισβάλλει και σε αυτό ανεξέλεγκτα  το θαλασσινό νερό. Ακόμη υπάρχουν θαμμένες στην άμμο οι σωλήνες με τους οποίους οι «έξυπνοι επιχειρηματίες» διοχέτευαν τα απόβλητά  τους στο Μικρό Λιβάρι. Μιλάμε για ανθρώπους που δεν αγαπούν τον τόπο τους…

Και στο σημείο αυτό να σας δώσω την «άχρηστη» πληροφορία της ημέρας: τα λιβάρια, οι λιμνοθάλασσες,  είναι σχηματισμοί που δημιουργήθηκαν σαν φυσική λεκάνη απορροής των υδάτων του κάμπου και αποτελούν το φυσικό  φράγμα του κάμπου στο θαλασσινό νερό. Αν επιτραπεί να μεταβληθεί η αλμυρότητά τους αυτό θα έχει κατακλυσμιαίες επιπτώσεις για τον υδροφόρο ορίζοντα και τις καλλιέργειες του κάμπου της Ιστιαίας. [αναρωτήθηκε  κανείς γιατί την Λίμνη Κάρλα, αφού πρώτα την αποξήραναν για να κερδίσουν έδαφος για καλλιέργειες, τώρα προσπαθούν και μάλιστα με τεράστιο κόστος, να την ξαναδημιουργήσουν;]

Αν δεν προστατευθούν τα Λιβάρια, θα «χαθεί» ο κάμπος.

Αυτό προσπαθεί να κάνει το Προεδρικό Διάταγμα, κε Σκιαθίτη, όταν πολύ λεπτομερώς απαγορεύει ρητά κάθε επέμβαση στις σούδες και στα στόμια απορροής, όταν λαμβάνει τόσες προφυλάξεις για να παραμένει κατά το δυνατόν η στάθμη τους αμετάβλητη και να γεμίζουν από τα γλυκά νερά του κάμπου.

Και βέβαια, έχει κάθε δικαίωμα ο κος Σκιαθίτης να «αμφισβητεί δημόσια την σκοπιμότητα και χρησιμότητα του υπάρχοντος καθεστώτος διατήρησης και προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.». Έχει κάθε δικαίωμα να μην αγαπά τον τόπο του, να μην αγαπά την χώρα του, να μην σέβεται τους νόμους αυτής της έρμης χώρας που οι πολίτες της δεν σέβονται τους νόμους της.

Αλλά έχουμε κι εμείς το δικαίωμα στην αντίθετη άποψη από αυτήν του κου Σκιαθίτη.

Όμως, ας αλλάξουμε λίγο ύφος γιατί πολύ το σοβαρέψαμε.

Είστε και σεις κε Σκιαθίτη μου ένας από αυτούς που για 27 χρόνια εξακολουθούν να παρανομούν κυνηγώντας  σε απαγορευμένη περίοδο ή σε περιοχή που απαγορεύεται το κυνήγι; Ή μήπως δεν είστε αρκετά θαρραλέος ώστε να το παραδεχτείτε; Πάντως, δεν έχετε πρόβλημα να «καρφώσετε» τον φίλο σας τον κο Τσούλο Ευάγγελο, που έχει άριστη γνώση του βάλτου ως κυνηγός υδροβίων, όπως λέτε. Μάλιστα !.. ώστε ο φίλος σας ο κος Τσούλος κυνηγάει  και σκοτώνει υδρόβια πτηνά στο Λιβάρι ενώ αυτό απαγορεύεται εδώ και 27 χρόνια;  Και αλήθεια τώρα, με το χέρι στην καρδιά, εσείς κε Σκιαθίτη μου; Κυνηγάτε κι εσείς παράνομα στο Λιβάρι, κε Σκιαθίτη μου; Παρέα με τον φίλο σας τον κο Τσούλο; Ελάτε, πείτε την αλήθεια, θα μείνει μεταξύ μας.

Να τον χαίρεστε τον φίλο σας κε Σκιαθίτη μου και τους δυό σας να σας χαίρονται οι φίλοι σας οι κυνηγοί. Αλήθεια, ο επίσημος κυνηγετικός σύλλογος της περιοχής γνωρίζει για την παράνομη, όπως την περιγράψατε μόνος σας, κε Σκιαθίτη μου, δραστηριότητα του φίλου σας; Η κυνηγετική ομοσπονδία τί έχει να πεί; Ο ομοσπονδιακός θηροφύλακας κος Ζάκκας – που φαίνεται να συμμερίζεται τις απόψεις σας για την «σπουδαιότητα και σημαντικότητα» του τόπου- τί έχει να πεί; Και ο δασάρχης Ιστιαίας, ο κος Σελίμης;

Και μιας και αναφέρθηκα στον κο Σελίμη, ελάτε καλέ μου κε Σκιαθίτη να βοηθήσουμε λίγο τον άνθρωπο, να βρούμε ποιος ψυχοπαθής πάει και καταστρέφει τις πινακίδες που έβαλε ο χριστιανός για να ενημερώνει πως απαγορεύεται το κυνήγι στις προστατευόμενες περιοχές. Ναι, κε Σκιαθίτη μου όπως σας το λέω. Έβαλε ο καημένος ο κος Σελίμης κάτι πινακίδες που γράφανε: «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ» κι από κάτω έγραφε ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ  και ΔΑΣΑΡΧΕΙΟ ΙΣΤΙΑΙΑΣ. Τις έβαλε που λέτε και τις ξαναέβαλε και πάει πάντα κάποιος ψυχοπαθής και τις γκρεμίζει. Διότι δεν μπορεί, πρέπει να είσαι ψυχοπαθής για να τα βάζεις με τις ταμπέλες του Κυνηγετικού Συλλόγου και του Δασαρχείου Ιστιαίας. Διότι, αν δεν είσαι ψυχοπαθής μπορείς κάλλιστα να πάρεις ένα όπλο και να σκοτώνεις πουλάκια και όχι να τα βάζεις με αθώες ταμπέλες. Ναι, σίγουρα δεν είναι κυνηγός, κε Σκιαθίτη μου, ο ψυχοπαθής που τα βάζει με τις αθώες ταμπέλες, διότι όπως πολύ σωστά λέτε, το κυνήγι δεν είναι ευχαρίστηση ούτε ψυχοθεραπεία. Και το άλλο που λέτε πως απ’ ό,τι γνωρίζετε κανένας κυνηγός δεν έχει επισκεφτεί ποτέ ψυχοθεραπευτή, ναι, το πιστεύω. Και σε αυτό δίκιο έχετε, κε Σκιαθίτη μου.

Και ξέρετε που τις έβαλε ο κος Σελίμης τις ταμπέλες κε Σκιαθίτη μου; Εκεί που εσείς το αποκαλείτε «ασβεστόγουρνες». Εκεί που θέλετε να πάμε ραντεβού.  Άντε εντάξει, θα πάμε ραντεβού εκεί που θέλετε. Και θα καλέσουμε και την κυρία Ντελκή να παρακολουθήσει αυτήν την συνάντηση μπας και μάθει κάτι από εσάς και σταματήσει να «προσεγγίζει επιδερμικά  τα θέματα στερούμενη σοβαρών επιχειρημάτων».

Και που ξέρετε μπορεί να συναντήσουμε και τον άλλο τον γελοίο που νομίζει ότι μπορεί να χρησιμοποιεί την Ελληνική σημαία  σαν σκιάχτρο  για να μην πηγαίνουν τα πουλιά στην λιμνοθάλασσα ή σαν διακόσμηση για την τουαλέτα του. Ναι, κε Σκιαθίτη μου, όπως σας τα λέω, έχει εκεί στο Μικρό Λιβάρι, εκεί που απαγορεύεται το κυνήγι ντε,  μια παράγκα  σαν εξοχική τουαλέτα, που την έφτιαξαν λέει κυνηγοί για να κρύβονται και να σκοτώνουν πουλιά. Ναι, εκεί που απαγορεύεται.  Και σε αυτή την τουαλέτα έχει πάει ένας γελοίος και την έχει διακοσμήσει με μια ελληνική σημαία. Και δε λέω, καλή η ελληνική σημαία, αλλά στην τουαλέτα;

Και έχει πάει ένας άλλος γελοίος στο άλλο Λιβαράκι και έχει κοτσάρει μιαν άλλη ελληνική σημαία μέσα στη μέση στο νερό, ναι, εκεί που απαγορεύεται και την κυματίζει το αεράκι και την κάνει μια χαρά σκιάχτρο για να μην πλησιάζουν τα πουλάκια στο σπίτι τους που είναι το νερό. Και δε λέω, καλή η ελληνική σημαία, αλλά και σκιάχτρο;

Ταύτα και μένω.

Εκ μέρους των «παραλογισμένων οικολογούντων»,

Μαίρη Δημητρίου

 

[Παρακαλώ, κυρία Ντελκή, ελάτε να σας πω ένα μυστικό. Εμένα καλός μου φαίνεται πάντως ο κος Σκιαθίτης, σοβαρός επιστήμων και συγκροτημένος, υπερήφανος κυνηγός και ταπεινός κυνηγός που δεν έχει επισκεφθεί ψυχοθεραπευτή και μετριόφρων βέβαια! Έμαθα πως είναι και ΠΡΟΕΔΡΟΣ! Βέβαια! Του ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ! Βέβαια! Αλλά δεν το λέει, μάλλον από μετριοφροσύνη! Εσείς, κυρία Ντελκή, τί πιστεύετε; Θα έρθει στο ραντεβού ο Πρόεδρος  ή θα μας στήσει;]

 

 

Υ.Γ. 1: για τον «Παλμό». Μπράβο σας για την καλή δουλειά (και την υπομονή και την ανεκτικότητα) συνεχίστε, μα επιτρέψτε μου ένα μικρό παράπονο: οι ωραίες φωτογραφίες που επιλέξατε (από την σελίδα του Facebook Υγροβιότοπος Μικρό Μεγάλο Λιβάρι, Δέλτα Ξηριά), δεν θα έπρεπε κατά τη γνώμη μου να κοσμούν το άρθρο του κ. Σκιαθίτη.

Υ.Γ. 2:  για τον «Παλμό». Έχει δίκιο ο κος Σκιαθίτης, πρέπει να ανεβάσετε τον πήχη των δημοσιευμάτων σας. Με επιστολές σαν την δική του ρίχνετε πολύ τον πήχη.

Υ.Γ. 3: και μία οφειλόμενη απάντηση στο υστερόγραφο του κ. Σκιαθίτη σε δύο δόσεις: και στις δύο επιστολές του μας δίνει «ραντεβού στις ασβεστόγουρνες». Μας απειλεί ή σηκώνει αντάρτικο των λαθροκυνηγών; 1) αν ο κος Σκιαθίτης προσπαθεί να κάνει χιούμορ αναφερόμενος- παραφράζοντας το ιστορικό «καλήν αντάμωση στα γουναράδικα», το «χιούμορ» του είναι εκτός από ασεβές, άστοχο και προκλητικό, για να μην πούμε ευθέως απειλητικό και παράνομο και του αρμόζει μόνον η λαϊκή ρήση «εκεί που κρεμούσαν οι καπεταναίοι τ’ άρματα, κρεμάν οι γύφτοι τα νταούλια». 2) θα ήταν καλό για εσάς, κύριε Σκιαθίτη, σε αυτό το «ραντεβού» να ΜΗΝ έλθετε.

Αφηστε ενα σχολιο

error: