Home > Αυτοδιοίκηση > Κάποιοι κλέβουν συστηματικά τόνους ψάρια Διαρκές έγκλημα γίνεται στο Λιβάρι Γνωστοί – άγνωστοι σπάζουν διαρκώς τα λουκέτα των κλωβών, κλέβουν και πλουτίζουν αθέμιτα – Αδιαφορία ή ανικανότητα του Δήμου, που δεν μπορεί να εκδώσει, ούτε καν τιμολόγια

Κάποιοι κλέβουν συστηματικά τόνους ψάρια Διαρκές έγκλημα γίνεται στο Λιβάρι Γνωστοί – άγνωστοι σπάζουν διαρκώς τα λουκέτα των κλωβών, κλέβουν και πλουτίζουν αθέμιτα – Αδιαφορία ή ανικανότητα του Δήμου, που δεν μπορεί να εκδώσει, ούτε καν τιμολόγια


There are no slides in this slider.



There are no slides in this slider.


Την Τετάρτη το βράδυ 17 Οκτωβρίου ο φύλακας του Λιβαριού Βασίλης Ιωάννου μας αποκάλυψε πως δεν γίνεται η απαραίτητη διαχείριση του φυσικού πλούτου του Λιβαριού στα Κανατάδικα. Συγκεκριμένα μας εξιστόρησε τον τρόπο με τον οποίο δεν ασφαλίζονται τα κλουβιά των ψαριών και κανείς δεν γνωρίζει που καταλήγουν τόνοι ψαριών. Σε εποχές μάλιστα που υπάρχει μεγάλη οικονομική στενότητα σε πολλά νοικοκυριά, κάποιοι μπορούν να απολαμβάνουν δωρεάν τα καλύτερα και ακριβότερα ψάρια της αγοράς, σε βάρος όλων των δημοτών του Δήμου Ιστιαίας – Αιδηψού ή απλά να πλουτίζουν σε βάρος μας.

 

-Από πότε ασχολείσαι στο Λιβάρι ως φύλακας;

«Εγώ ξεκίνησα από πέρυσι 1η Οκτωβρίου, πήγα εκεί δια λόγου, ψαράς ήμουν όπως και τώρα. Είμαι στο Λιβάρι φύλακας, πριν από εμένα ήταν ο Κώστας Αρσενόπουλος, ο παλιός φύλακας. Θα  ήμασταν μαζί για το διάστημα από 1η Οκτωβρίου μέχρι και τέλη Μαρτίου και από εκεί και πέρα θα ήμουν εγώ, σαν φύλακας ψαράς. Βγάζεις για παράδειγμα 100 κιλά ψάρια και φωνάζεις τον υπεύθυνο της Δημαρχίας, έρχεται κάτω, τα ζυγίζεις παρουσία του και παίρνεις το μισό εσύ και το μισό ο Δήμος».

-Δηλαδή εσύ αμείβεσαι με ψάρια και όχι με λεφτά;

«Ναι».

-Πόσα κιλά ψάρια βγάζεις, μπορεί να ελεχθεί; Πως γίνεται ο έλεγχος σε αυτό;

«Αυτό δεν μπορεί να ελεχθεί. Έχει να κάνει με την τιμιότητα του ανθρώπου που βρίσκεται εκεί. Εγώ είπα ότι τα κλειδιά δεν πρέπει να τα έχει ένας άνθρωπος».

-Άρα στην ουσία θα πρέπει να βάλεις κάποιον άνθρωπο, ο οποίος να είναι σχετικής εμπιστοσύνης. Είναι δυνατόν το Λιβάρι να φυλάσσεται από ένα μόνο άτομο;

«Χρειάζεται τουλάχιστον τρία άτομα. Ανά μέρα, ανά οχτάωρο όπως θα συμφωνούσαν μεταξύ τους. Τα κλειδιά δεν πρέπει να τα έχει ένας άνθρωπος. Θα πρέπει να τα έχει ο υπεύθυνος της Δημαρχίας και οι εργάτες που είναι εκεί. Έτσι όπως είναι τα κλουβιά κλειδώνουν. Άμα κλειδώσει ένα, ο Πρόεδρος ή ο υπεύθυνος της Δημαρχίας, δεν μπορεί κανείς να βγάλει ψάρια, πρέπει να κόψει το λουκέτο. Μπορεί λοιπόν με αυτόν τον τρόπο να γίνει έλεγχος.

-Κλειδώνονται τα κλουβιά;

«Κοιτάξτε, εγώ έχω πάρει τουλάχιστον δέκα φορές κλειδαριές, τις οποίες τις σπάνε».

-Ποιος τις σπάει; Εσύ τι ωράριο έχεις εκεί;

«Αυτό δεν μπορώ να το ξέρω. Το ωράριο δεν είναι συγκεκριμένο, πας το πρωί μπορεί να φύγεις το μεσημέρι, να πας τη νύχτα».

Έχεις όμως την ευθύνη του Λιβαριού… Αν κάτι γίνει, είσαι υπεύθυνος. Έχει γίνει μία άτυπη συμφωνία με εσένα;

«Ναι, όπως και με τον μπαρμπα- Κώστα, να είμαστε από τον Οκτώβριο μέχρι τέλη Μαρτίου μαζί και μετά θα έφευγε, θα έμενα εγώ και θα μου έφτιαχναν το χαρτί εμένα από το Μάρτιο και μετά».

-Τώρα σου έφτιαξαν χαρτί;  Πως καλύπτεσαι εσύ; Έχεις άδεια ψαρά, τα ψάρια που βγάζεις από το Λιβάρι πως τα δικαιολογείς;

«Όχι δεν μου έχουν φτιάξει ακόμα χαρτί. Έχω άδεια πλανόδιου ψαρά από τη Νομαρχία, εδώ και πολλά χρόνια. Ποια ψάρια; Δεν βγάλαμε τίποτα. Κάτι καβούρια βγάλαμε και αυτά για να πάρουμε εκατό ευρώ να βγάλουμε τις βενζίνες. Τη δουλειά που έκανε ένας άνθρωπος εκεί, ένα παιδί από τη Σινασό, δεκαπέντε μέρες μέσα στη βροχή και το κρύο, γιατί όταν πήγα κάτω εγώ τα κλουβιά ήταν διαλυμένα, δηλαδή τα ψάρια μπορούσαν να φύγουν. Καθίσαμε εκεί με αυτό το παιδί τα φτιάξαμε τα κλουβιά, τους βάλαμε λουκέτα ήταν και ο Κώστας ο Αρσενόπουλος. Μετά ξεκίνησαν άλλα πράγματα. Δηλαδή, πάω εγώ εκεί και βλέπω 100 ή 50 κιλά ψάρια μέσα στο κλουβί το απόγευμα, ξανά πάω το πρωί και τα ψάρια λείπουν, δεν είναι ούτε τα μισά».

-Πότε το διαπίστωσες αυτό πρώτη φορά;

«Όταν πήγα, επειδή δεν τα ήξερα καλά τα πράγματα στην αρχή, βρήκα τον προηγούμενο φύλακα, ο οποίος τώρα μένει στον Αγιόκαμπο, Παπαβασιλείου Κώστας λέγεται, του ζήτησα να μου πει πέντε πράγματα, να με ενημερώσει, πώς δουλεύει το Λιβάρι. Με ενημέρωσε ο άνθρωπος πως είναι τα πράγματα εκεί. Τα ψάρια που είναι μέσα στα κλουβιά δεν μπορούν να φύγουν. Τώρα πήγα κάτω, είχε μέσα στο κλουβί καμιά εικοσαριά κιλά ψάρια».

-Μπορείς να καταλάβεις πόσα είναι λόγω εμπειρίας;

«Αν είναι μέρα δεν μπορείς να καταλάβεις, πρέπει να είναι νύχτα να βάλεις το φακό μέσα και τότε γυαλίζουν και μπορείς να υπολογίσεις πόσα είναι, άντε να χάσεις ένα δύο κιλά».

Πότε όμως το διαπίστωσες εσύ;

«Δύο μήνες πήγε η δουλειά καλά. Φτιάχναμε τα πράγματα με τον μπάρμπα – Κώστα. Από εκεί και πέρα, σπάζανε τα λουκέτα και έπαιρναν τα ψάρια. Αυτό γίνεται συστηματικά εδώ και χρόνια. Τώρα δεν έχουν λουκέτα τα κλουβιά, γιατί για να πάρεις οχτώ λουκέτα χρειάζονται 50 ευρώ, δεν μπορώ συνέχεια να πάω να αγοράζω λουκέτα».

-Για αυτό δεν είναι υπεύθυνος ο Δήμος;

«Πήγα και είπα στον Πρόεδρο, να στείλει έναν άνθρωπο κάτω, να φτιάξουμε τα κλουβιά, δεν έφεραν κανένα. Έπρεπε ή να τα αφήσουμε να διαλυθούνε ή να φέρουμε κάποιον άνθρωπο, γιατί από εκεί περιμένουμε και εμείς να ζήσουμε. Δεν μπορείς να κάθεσαι εκεί όλη τη μέρα. Έβλεπα ανθρώπους εκεί πέρα, ενημέρωνα, αλλά δεν υπήρχε καμία ανταπόκριση. Το Σάββατο το πρωί είδα πάλι άνθρωπο μέσα στο Λιβάρι να κλέβει. Απευθύνθηκα στην Αστυνομία και ήρθαν». 

-Ήρθε η Αστυνομία, του έκοψαν χρηματικό πρόστιμο αλλά δεν έγινε μήνυση.

«Αυτό δεν το ξέρω αν έγινε μήνυση από το Δήμο. Μετά μας κάλεσαν στο Συμβούλιο και με ρώτησαν τι έγινε. Αναγκάστηκα να παρακολουθήσω, γιατί κλέβουν τα ψάρια και στο κάτω – κάτω θα μπορούσα και εγώ να τα πάρω, που είμαι όλη τη μέρα εκεί. Αναγκάστηκα να φωνάξω την αστυνομία, πήγα μία μέρα τους είδα, πήγα και δεύτερη πάλι τα ίδια. Εγώ τους έβλεπα, αυτοί δεν με έβλεπαν, την τρίτη λοιπόν φορά που τους είδα, πήρα την Αστυνομία. Από ό,τι έμαθα, δεν είμαι σίγουρος  για αυτό, δεν έγινε τίποτα και με τους δύο. Το κουκουλώσανε».

-Τώρα εξακολουθεί να γίνεται το ίδιο πράγμα; Δηλαδή αυτή τη στιγμή τα κλουβιά έχουν λουκέτα;

«Όχι δεν υπάρχουν λουκέτα».

-Άρα ο καθένας μπορεί να πηγαίνει και να παίρνει ό,τι θέλει από εκεί. Αυτό όμως αποτελεί περιουσία του Δήμου. Και αυτά είναι λεφτά και όχι μόνο ενός ανθρώπου, αλλά όλου του κόσμου. Έτσι δεν είναι;

«Μου είπε ο Δήμαρχος να πάω εκεί, δεν ξέρει βέβαια και καλά την κατάσταση ο άνθρωπος. Ο Σταθαράς μια είναι εδώ, μία στη Κόρινθο, μία στη Λαμία, δεν είναι πάντα εδώ, δεν είναι συνεργάσιμος, γιατί δεν μπορεί λόγω δουλειάς. Θέλει έναν άνθρωπο να είναι εδώ συνέχεια. Σαν άτομο εγώ και οποιοσδήποτε άλλος, δεν μπορώ να βγάλω το φίδι από την τρύπα. Άμα φωνάζω την Αστυνομία και την Δημαρχία και δεν κάνει τίποτα, εγώ τι να κάνω»;

-Έχει λήξει η συμφωνία που είχες κάνει να είσαι φύλακας στο Λιβάρι;

«Καταρχήν εγώ δεν είχα χαρτί στα χέρια μου και ούτε έχω μέχρι τώρα. Δεν έχει λήξει μπορώ να πηγαίνω κανονικά όποτε θέλω, έχω το δικαίωμα αυτό. Αλλά από τη στιγμή που βλέπω ότι η δουλειά δεν πάει καλά και δεν γίνονται τα πράγματα όπως πρέπει, να γίνει μία σωστή διαχείριση, να παίρνει και ο Δήμος τα δικά του, να παίρνουν και οι εργάτες τα δικά τους, γιατί το Λιβάρι έχει ψωμί για τρία και τέσσερα άτομα».

-Κάθε μέρα τι ποσότητα ψαριών μπορεί να βγάζει το Λιβάρι;

«Το καλοκαίρι τίποτα. Φέτος πολύ λίγα ψάρια. Από 20 Αυγούστου και μετά πέφτουν πολύ κέφαλοι μέχρι και τέλος Σεπτεμβρίου πέφτουν τόνοι κέφαλοι. Βγάζεις κάθε μέρα 100 και 200 κιλά ψάρια. Μετά ξεκινούν μπερδεμένα, κέφαλοι, τσιπουράκια και έπειτα από το Νοέμβριο και μετά που αρχίζει και κρυώνει ο καιρός, κατεβαίνουν πολλά λαβράκια, τσιπούρες μεγάλες, γλώσσες και διάφορα άλλα τέτοια ψάρια».

-Η ποσότητα των ψαριών που μπορεί να βγάζει τη μέρα σε μία καλή περίοδο πόσα είναι;  Και τι αξίας είναι αυτά τα ψάρια;

«Μπορεί κάθε μέρα να βγάζει 50 με 60 κιλά. Αναλόγως το ψάρι πάει και η τιμή. Δηλαδή ο κέφαλος είναι 5 ευρώ, η τσιπούρα 15 ευρώ, το λαβράκι 12 ευρώ και η γλώσσα είναι ακριβή 17 ευρώ το κιλό. Και γαύρο έχει μέσα και σαρδέλες, διάφορα ψάρια».

-Τι μεροκάματα μπορεί να βγάζει κάποιος από το Λιβάρι;

«Μπορεί και 500 ευρώ την ημέρα. Δηλαδή να μοιράζονται ο Δήμος και οι τρεις που θα είναι εκεί, 500 ευρώ ημερησίως από τέλη Οκτωβρίου μέχρι και τον Απρίλιο».

-Δηλαδή είναι πολλά τα χρήματα που χάνονται; Αυτή τη στιγμή χάνει χρήματα ο Δήμος, γιατί δεν μπορεί να οργανώσει τη διαχείριση, ώστε να μην τον κλέβουν;

«Αυτό που ξέρω εγώ δεν είμαι και σίγουρος, είναι ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα από παλιά με τα χαρτιά. Χρωστάει κάποια χρήματα ο Δήμος στο Ι.Κ.Α., την Εφορία και δεν μπορούν να βγάλουν τιμολόγια. Έτσι δεν μπορούν να πουλήσουν τα ψάρια, γιατί αν έρθει ένας ψαράς για παράδειγμα και θέλει 100 κιλά ψάρια επί 3 ευρώ, τριακόσια, δεν έχει ο Δήμος τιμολόγιο να κόψει. Για αυτό το λόγο -από ότι λένε- υπάρχει κόλλημα. Αλλά πιστεύω ότι από τη στιγμή που ο Δήμος πάρει μία απόφαση και πει ότι αυτά τα ψάρια θα πωλούνται, είτε στη λαϊκή, είτε κάπου αλλού, δεν βλέπω το κόλλημα. Δηλαδή να μην τα παίρνουν ψαράδες, να τα παίρνει ο υπάλληλος και να τα πουλάει στη λαϊκή και αντί για 10 ευρώ που τα πουλάνε οι ψαράδες να τα δίνει 7 ευρώ».

-Αυτό είναι μία πρόταση που μπορεί για να διαχειριστεί ο Δήμος καλύτερα το φυσικό πλούτο που έχει.

«Βγάζεις 500 κιλά ψάρια ή όσα βγάζεις και πας και τα πουλάς 2 -3 ευρώ πιο κάτω από την τιμή των ψαράδων».

-Και από τη στιγμή που έχει και ο Δήμος το κοινωνικό παντοπωλείο;

«Μία άλλη περίπτωση που εγώ την είχα πει, είναι να πηγαίνουν ψάρια στο Γηροκομείο, είχε συμφωνήσει σε αυτό και ο Κώστας ο Αρσενόπουλος και από ότι μου είχε πει, είχε πάει παλαιότερα ψάρια εκεί. Να δίνουν ψάρια και στο Γηροκομείο και στο  Κοινωνικό παντοπωλείο, που τώρα άνοιξε. Παλιά δεν υπήρχε».

-Εσύ τι άλλο βλέπεις που νομίζεις ότι θα πρέπει να διορθωθεί εκεί; Δηλαδή το ένα πρόβλημα είναι με τα λουκέτα, όπου δεν φυλάσσονται τα ψάρια, ένα άλλο είναι ότι αφού βγαίνουνε τα ψάρια ο Δήμος που τα παίρνει τι τα κάνει, αφού δεν μπορεί να τα πουλήσει;

«Όχι αυτό δεν έχει γίνει ποτέ. Εγώ δεν έχω βγάλει ψάρια ώστε να φωνάξω κάποιον ή τον Πρόεδρο να έρθει».

-Εννοείς ότι πάντα τα κλέβουν;

«Τις περισσότερες φορές φεύγουν τα ψάρια από εκεί χωρίς να το πάρεις είδηση, το αντιλαμβάνομαι αλλά δεν μπορώ να κάνω πολλά πράγματα».

-Εσύ δεν βγάζεις ψάρια για να παίρνεις το δικό σου το μερίδιο;

«Έχω βγάλει μερικές φορές 2 – 3 κιλά για να φάω».

-Ένα χρόνο λοιπόν δεν πληρώνεσαι;

«Από τον Οκτώβριο μέχρι και σήμερα όχι, χώρια ότι το καλοκαίρι μου επιτέθηκαν τρία άτομα και πήγα στο νοσοκομείο, μπορώ να σας φέρω και τα χαρτιά να τα δείτε. Με πήγανε στο Κέντρο Υγείας και μεταφέρθηκα στο Νοσοκομείο Χαλκίδας. Με κράτησαν μέσα τρεις ημέρες για να μου ελέγξουν  το κεφάλι».

-Αυτό γιατί έγινε;

«Αυτό έγινε γιατί βρήκα κάποιους εκεί που ψαρεύανε και τους έκανα παρατήρηση, μαλώσαμε και ήρθε από πίσω μου ένας με μπουκάλι και με χτύπησε στο κεφάλι. Κατέβηκα κάτω το Σάββατο, όπου και έχω ένα μικρό βαρκάκι, πήγα για να το βγάλω, να το καθαρίσω και το είδα βουλιαγμένο. Μάλλον του έχουν ρίξει με όπλο, το τρυπήσανε και βούλιαξε. Έχει μείνει μόνο το σκοινί, το τράβηξα αλλά δεν μπορώ να το βγάλω γιατί εκεί είναι πολύ παράξενα τα νερά, τώρα αυτό έχει πάει μέσ’ τη λάσπη. Τέρμα δεν βγαίνει. Το είχα πάρει 650 ευρώ από την Αθήνα».

-Μου λες λοιπόν, ότι στην ουσία το διάστημα αυτό που εργάζεσαι στη δουλειά αυτή δεν έχεις πληρωθεί.

«Εκατό ευρώ έχω πάρει από τα καβούρια και άλλα εκατό ευρώ ο άλλος  άνθρωπος, ο οποίος δούλεψε εκεί δύο εβδομάδες μέσα στη βροχή και το κρύο».

-Γιατί κάθισες τόσο καιρό αφού δεν έβγαζες μεροκάματο;

«Πήγαινα κάτω όταν ήταν και ο Κώστας, νόμιζα ότι θα πάρω το χαρτί που μου είχαν υποσχεθεί στο τέλος Μαρτίου, για να μπορώ να κάνω την δουλειά μου, να πάω να φτιάξω τα πράγματα όπως έπρεπε, να τα διαμορφώσω αλλιώς όπως θέλω εγώ. Είχα έρθει σε επικοινωνία και με το ιχθυοτροφείο για να βάλουμε μέσα τσιπούρες, να ρίχναμε 10.000 κομμάτια και να τις εκτρέφαμε, να μην ασχολούμασταν με άλλα. Στον Νηρέα, είχα επαφή με τον Κουκουλιάμπα, ο οποίος μου είπα ότι θα συνεννοούταν με τη διοίκηση του ιχθυοτροφείου και θα μου έδινε 10.000 κομμάτια τσιπούρες, τις οποίες θα έβαζα εγώ τον Μάιο και μετά τον χειμώνα Δεκέμβριο ή Ιανουάριο, θα βλέπαμε πότε μεγάλωναν, θα αλιεύαμε μόνο από εκεί. Με αποτέλεσμα να έχει έσοδα από αυτό και ο Δήμος και εμείς».

-Τελικά έγινε αυτό;

«Δεν έγινε γιατί χάλασε η δουλειά. Χάλασε όχι από τον Κουκουλιάμπα, ούτε από εμένα, αλλά επειδή όταν βλέπεις ότι κλέβουν και έπειτα εγώ χτύπησα, ήμουν στο Νοσοκομείο και όταν βγήκα μου είπαν οι γιατροί για 15 με 20 ημέρες να μην οδηγήσω με αποτέλεσμα να μην μπορώ να πάω κάτω. Όταν πήγα βρήκα αλλαγμένα τα κλειδιά από το σπίτι, σπασμένα πάλι τα λουκέτα, διαλυμένα όλα, σκέφτηκα τι να βάλεις εδώ και τι να φτιάξεις, αυτό έγινε τον Ιούλιο. Παίρνεις τις τσιπούρες μικρές τον Μάιο και τρεις με τέσσερεις μήνες τις αφήνεις να μεγαλώσουν γιατί αν πιάσουν τα κρύα και είναι μικρές θα ψοφήσουν, πρέπει μέχρι τον Νοέμβριο να έχουν μεγαλώσει αλλιώς δεν θα μείνει τίποτα. Το Λιβάρι έχει πολλά ψάρια μέσα, υπάρχει μία φημολογία ότι δεν υπάρχουν ψάρια ή είναι λίγα για να κάνουν τη δουλειά τους ορισμένοι. Το Λιβάρι έχει ψάρια και μάλιστα πάρα πολλά και καβούρια επίσης. Μπορούν τρεις οικογένειες από το Λιβάρι να τρώνε ψωμί και να παίρνει και ο Δήμος το μερίδιο του».

-Με λίγα λόγια αυτό είναι ένα σκάνδαλο; Γίνεται ένα σκάνδαλο το οποίο από ότι έχω καταλάβει δεν είναι τωρινό που είσαι εσύ φύλακας.

«Αυτό είναι διαχρονικό, πάνε 15 χρόνια τώρα. Παλαιότερα το νοικιάζανε, όταν ήταν ο κ. Αγδινιώτης Δήμαρχος, το νοικιάζανε δεν ξέρω ακριβώς την περίπτωση, αλλά τώρα από την περίοδο του μακαρίτη του Ευαγγελόπουλου μέχρι και σήμερα γίνεται το ίδιο πράγμα».

-Δηλαδή κάποιοι άνθρωποι πάνε και παίρνουνε τα ψάρια και είτε τα πουλάνε είτε τα τρώνε.

«Τα πουλάνε, γιατί όταν πήγα το Σάββατο 5:30 το πρωί, είχε τουλάχιστον μέσα 70 κιλά ψάρια, έφυγα και όταν γύρισα για να πάρω το βαρκάκι βλέπω ότι έβγαζαν από μέσα ψάρια. Και εγώ δεν είμαι καλυμμένος, γιατί αν δω κάποιον να βγάζει ψάρια και πάω να του κάνω παρατήρηση θα μου πει εσύ ποιος είσαι; Αν πω ότι είμαι φύλακας από τον Δήμο θα μου ζητήσει το χαρτί μου, τι θα πω μετά; Και αφού δεν έχω χαρτί, δεν έχω κανένα λόγο να τους κάνω παρατήρηση και αναγκάζομαι να γίνομαι κακός, να παίρνω τηλέφωνο την Αστυνομία και τον Δήμο να καλέσω κάτω τον Πρόεδρο. Ενώ, αν ήμουν κατοχυρωμένος, θα μπορούσα να κάνω ότι θέλω. Όποιον έπιανα να κλέβει θα μπορούσα να τον διώξω».

Ζήτησες από το Δήμο να σε εξασφαλίσουνε; Δηλαδή να σου δώσουν το χαρτί για να είσαι νόμιμος;

«Ζήτησα να το πάρω αυτό το χαρτί και το αναβάλανε για διάφορους λόγους που δεν τους ξέρω. Μου έλεγαν θα κάνουν Συμβούλιο ήταν πενταμελής η επιτροπή, πότε έλειπε ο ένας, πότε ο άλλος μετά παραιτήθηκε και το πέμπτο μέλος που έμαθε για τις κλεψιές αυτές, ο Λάζαρος Κυρπισλίδης. Έγινε Συμβούλιο στο Δήμο για να δουν τι θα γίνει με τους κλέφτες, μπορώ να πω ότι μόνο ο κ. Παναγιώτου που ήταν εκεί μίλησε ο άνθρωπος λογικά και όμορφα, ο κ. Σταθαράς δεν μπορεί να έχει μία γνώμη ολοκληρωμένη γιατί πηγαινοέρχεται».

-Ποια είναι τα άτομα που αποτελούν αυτό το Συμβούλιο;

«Ο Σταθαράς, ο Ολυμπίου, ο Αναγνώστου Νίκος, ο Παναγιώτου και ο Κυρπισλίδης που παραιτήθηκε».

-Ποιος τον αντικαθιστά τον Κυρπισλίδη;

«Ακόμα δεν έχει ορισθεί. Επίσης ο Πρόεδρος έχει παραιτηθεί εδώ και ένα μήνα από τη θέση αυτή, αλλά ακόμα παραμένει. Τώρα ακριβώς τι γίνεται δεν γνωρίζω, μάλλον δεν έχει γίνει δεκτή η παραίτησή του».

-Οπότε είμαστε στο στάδιο της αναμονής. Δεν είναι άδικο ο κόσμος να μην έχει να φάει ή να αγοράζει τα ψάρια τόσο ακριβά; Γιατί με τόσα κιλά ψάρια μπορεί να φάει όλη η Ιστιαία.

«Μπορεί να φάει όλη η Ιστιαία και σε τιμές πολύ καλές, σχεδόν με την μισή τιμή από ότι μπορεί κάποιος να αγοράσει από έναν ψαρά. Αυτό το πράγμα εκεί μας το έδωσε ο Θεός. Κανονικά δεν θα έπρεπε να ανήκει ούτε στο Δήμο, ούτε στο Κράτος. Είναι σαν να πάω εγώ να φράξω τη θάλασσα στο Πευκί και να πω ότι είναι δικιά μου. Θα έπρεπε να ελέγχεται το Λιβάρι, να είναι μεν ο Δήμος υπεύθυνος, αλλά να έρχονται όποιοι θέλουν να ψαρεύουν και να μου δίνουν εμένα για παράδειγμα 2 – 5 ευρώ, αφού είμαι και φύλακας για να βγάζω το μεροκάματο μου και να ελέγχω τα ψάρια που πιάνονται γιατί μπορεί να πάει κάποιος και να βγάλει 200 κιλά ψάρια, να γίνεται έλεγχος και να λέμε ότι μπορείς να βγάζεις μέχρι 3 κιλά ψάρια».

-Άμα έρθει κάποιος με μία απόχη τα βγάζει;

«Ναι, μπορεί και με απόχη να βγάλεις όσα ψάρια θες».

-Πόσα χρόνια είναι αυτή η ιστορία;

«Περίπου 15 – 17 χρόνια από τον Ευαγγελόπουλο, Καπόλο και πιο πριν ο Νταλιάνης, αλλά από ότι μου έχουν πει τότε κάτι γινότανε, τα είχε βάλει ο άνθρωπος σε μία σειρά. Βγαίνανε κανονικά τα ψάρια, κοβόντουσαν τιμολόγια, πήγαινε ο ίδιος κάτω πολλές φορές και έκανε έλεγχο».

Πάρη Ντελκή

 

 

 

 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του palmosev.gr

Για τις ειδήσεις της Εύβοιας κι όχι μόνο εμπιστευτείτε το palmosev.gr



error: