Home > Αυτοδιοίκηση > Ο Χρήστος Παπαστάμος μιλά για το χτες και το σήμερα της Αγίας Άννας

Ο Χρήστος Παπαστάμος μιλά για το χτες και το σήμερα της Αγίας Άννας


There are no slides in this slider.


There are no slides in this slider.


There are no slides in this slider.


There are no slides in this slider.

Ο Χρήστος Παπαστάμος σε συζήτηση –συνέντευξη που μας παραχώρησε ξετύλιξε  την ιστορία του στον «Παλμό», που είναι συνυφασμένη όπως μας είπε με την ιστορία της Εύβοιας. «Γεννήθηκα τη δεκαετία του ‘30, το 1936, εδώ στην Αγία Άννα. Ήμουν σε μικρή ηλικία ακόμα, όταν  ο πατέρας μου έφυγε για την Αμερική λόγω οικονομικών δυσκολιών. Περνώντας τα χρόνια βρέθηκα στας Σέρρας. Εντάχθηκα σε Σχολή Υπαξιωματικών αλλά δεν θέλησα να πάω, γιατί πίστευα ότι δεν ήμουν κατάλληλος γι’ αυτή τη δουλειά. Το 1960 περίπου έδωσα εξετάσεις στην Παιδαγωγική Ακαδημία της Ρόδου και παράλληλα άρχισα να παρακολουθώ μαθήματα στην Πάντειο σχολή. Οικονομικοί λόγοι όμως  με ανάγκασαν να επιλέξω μία από τις δύο σχολές και αυτή ήταν η σχολή της Ρόδου.

Ο πρώτος μου διορισμός ως δάσκαλος ήταν στη Σίφνο και την επόμενη χρονιά στα Μέθανα. Ύστερα ήρθα  στο Μετόχι Διρφέως. Μετάνιωσα που ήρθα στην Εύβοια. Αργότερα βρέθηκα και σε σχολείο της Περιφέρειας της Ιστιαίας καθώς και Διευθυντής  σε Πειραματικό σχολείο της Χαλκίδας για 6 με 7 χρόνια. Απελύθην από την Αγία Άννα. Αφού διατέλεσα Διευθυντής στη θέση διευθύντριας 1 με 2 χρόνια, βγήκα στη σύνταξη. Η σχέση μου με τα παιδιά είναι πολύ καλή, δηλώνει. Δεν κουράστηκα ποτέ, ακόμη δεν έχω κουραστεί. Έχουν περάσει πολλές γενιές  από μένα. Διαφωνώ με τη μορφή της εκπαίδευσης. Ο δάσκαλος δεν πρέπει να μιλάει περισσότερο από τη φύση και το περιβάλλον. Όλα τα λένε αυτά. Το λάθος στα σχολεία ξεκινάει από το Δημοτικό. Δεν αρκεί να πεις στα παιδιά πως το χελιδόνι είναι αποδημητικό πουλί. Βγάλ’ το παιδί έξω στη φύση και δειξ’ του το χελιδόνι. Μια φορά μάλιστα που το είχα πει αυτό σε μία συνάδελφο με είχε παρεξηγήσει.
Ο Χρήστος Παπαστάμος μας μίλησε για την ενασχόλησή και την αγάπη του για τη λογοτεχνία. «Πρέπει να γίνει προσπάθεια να δημιουργηθούν βιβλιοθήκες. Γιατί πώς να απασχολήσει ο νέος τον ελεύθερο χρόνο του; Πρέπει να τον απασχολήσει με κάτι δημιουργικό. Στο πρώτο μου σχολείο μάλιστα είχα και δανειστική βιβλιοθήκη. Και εσείς, είπε, κάνετε μία ωραία δουλειά στην εφημερίδα αλλά πρέπει να σταθούμε και στη λογοτεχνία πέρα από τα τοπικά νέα. Το φυσικό περιβάλλον και η λογοτεχνία πρέπει  να μπουν για τα καλά στη ζωή μας. Ο ίδιος, ως λάτρης της λογοτεχνίας και της φύσης έχει γράψει συν τοις άλλοις, για τον ποιητή Γ. Σκαρίμπα αλλά και για το αγροτικό ζήτημα της Αγίας Άννας, άρθρα που έχουν δημοσιευθεί σε τοπικές εφημερίδες.
Τοπικά προβλήματα-Συγκοινωνία και ΒΙ.ΠΕ.
Συνεχίζοντας,  η συζήτηση έφτασε στα  προβλήματα του τόπου.  Ο κύριος Χρήστος έθιξε προβλήματα της εποχής όπως είναι το συγκοινωνιακό. Θέλω να πάω μέχρι την Ιστιαία και δεν μπορώ, είπε. Έχω αυτοκίνητο αλλά είμαι και 80 χρονών. Πώς να πάω; Τα προβλήματα της περιοχής είναι αυτά που πρέπει  να ακουστούν πρώτα. Από την άλλη υπάρχει και το πρόβλημα που έχουμε με την υγεία. Για να πάει κάποιος στο γιατρό πρέπει ή να φτάσει μέχρι τη Χαλκίδα ή να πληρώσει πολλά λεφτά. Αυτά τα προβλήματα πρέπει να δούμε. Η αναφορά του στα προβλήματα της περιοχής έφτασε και στη ΒΙ.ΠΕ. Μαντουδίου. Η  ΒΙ.ΠΕ. άπτεται στην Αγία Άννα. Είναι μία βιομηχανική μάστιγα που εγώ διαφωνώ, είπε. Θα μολύνει τη θάλασσα και θα χαλάσει όλη την περιοχή. Λέγοντας ΒΙ.ΠΕ. εννοώ και τα λυκόσκυλα του καπιταλισμού που έχουν ρίξει την οικονομία έξω.
Το χτες και το σήμερα του πολιτισμού

Και κάπου εδώ ο κύριος Παπαστάμος μίλησε για το πολιτιστικό κομμάτι της Αγίας Άννας. Στις πρώτες εκλογές με τους Δήμους μπήκα στο Πολιτιστικό τμήμα και ασχολιόμουν με ομιλίες, εκδηλώσεις, με την ιστορία του τόπου. Μάλιστα το καλοκαίρι ήταν να πάω στις Ροβιές να κάνω μία ομιλία στο αφιέρωμα που έγινε στον Παπαδιαμάντη, αλλά δεν συνεννοηθήκαμε καλά και δεν την έκανα, συμπλήρωσε κάνοντας μία παρένθεση. Όταν λέμε πολιτιστικά εννοούμε να γράψεις, να χορέψεις, να μετέχεις σε φεστιβάλ. Τότε, θυμάται, το πολιτιστικό κομμάτι της Αγίας Άννας είχε ακτινοβολία σε όλη τη Β. Εύβοια. Σήμερα έχουμε αποξενωθεί. Το καρναβάλι, εδώ ήταν σπουδαίο. Το περιεχόμενό του ήταν βωμολοχικό και ξεπερνούσε τα όρια. Οι άντρες πίνανε τρεις μέρες και από τη μέθη τους βρίζανε. Οι γυναίκες κάνανε το χορό και έλεγαν τραγούδια. Τα στάδια του καρναβαλιού ήταν η αφόρμηση,  οι πράξεις, δηλαδή η διαδικασία και στο τέλος η έκφραση, να χορέψουμε ή να τραγουδήσουμε όλοι. Σήμερα το καρναβάλι της Αγίας Άννας το έχουν κάνει αισχρό. Ξεκινούν κατευθείαν με τις πράξεις και αναπαριστούν γεννητικά όργανα. Το θεωρώ παρακμιακό.
Άλλο ένα σημαντικό κομμάτι, συμπληρώνει, είναι η λαϊκή μας παράδοση, η οποία έχει τεράστια σημασία για όλη την Εύβοια. Οι παραδοσιακές στολές που φορούσαν εδώ οι γυναίκες ήταν τα σεγκούνια και τα σαϊάργια. Τα σαϊάργια ήταν ρούχα που φορούσαν οι ανύπαντρες κοπέλες. Στη μέση είχε το ζωνάρι, εντυπωσιακό μέχρις ότου παντρευτεί. «Σ’ έχω στο ζ’ναρ», έλεγε η μάνα στην κόρη, δηλαδή δεν την έχει ακόμα παντρέψει, για να μιλήσουμε και λίγο τη γλώσσα μας.


Η ιστορία της Αγίας Άννας
Φτάνοντας προς το τέλος της κουβέντας, ο κύριος Χρήστος μίλησε και για το ιστορικό κομμάτι της Αγίας Άννας που το θεωρεί από τα πιο σημαντικά. Η Αγία Άννα είχε μια λαμπρότητα. Αρκετά καλή περιοχή με λάδι, φυσικό περιβάλλον, γη. Ο πρώτος που την είχε ήταν ο Ιμπραήμ Μπέης. Πέθανε όμως η κόρη του και από τη στεναχώρια του  θέλησε να την πουλήσει, τσιφλίκι τότε. Κάποιον Μεχμέτ Μπέη  έβαλε να ψάχνει στη Χαλκίδα αγοραστή. Οι Αγιαννιώτες αγόρασαν όμως το τσιφλίκι μόνοι τους και ήταν οι μόνοι, από τις γύρω περιοχές, που κατόρθωσαν να το πληρώσουν. Έτσι απελευθερώθηκαν οι Αγιαννιώτες. Τα παιδιά της Αγίας Άννας είναι παλικάρια  και έχουν προσφέρει πολλά στο στρατό. Και στη Μέση Ανατολή τα παιδιά που είχαμε ήταν όλοι λεβέντες».
Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα, όπου ο κύριος Χρήστος δηλώνει υπέρμαχος του σοσιαλισμού και πάνω απ’ όλα του ανθρωπισμού. Ζει με τη γυναίκα του στην Αγία Άννα και έχει μία κόρη η οποία ζει στην Αθήνα. Η γυναίκα μου, συνεχίζει να λέει, πήγε σε μερικές τάξεις του Γυμνασίου άλλα μετά παντρευτήκαμε και τα παράτησε. Ωστόσο πιστεύω και της λέω ότι θα ήταν καλή δασκάλα. Παρόλα αυτά, ακόμα και σήμερα δεν σταματάει πουθενά. Μπορεί να πηγαίνει ακόμα και στις ελιές και να δίνει καλές συμβουλές  στους εργάτες. Ο κύριος Χρήστος Παπαστάμος σήμερα επισκέπτεται συχνά το κτήριο του Δήμου στην Αγία Άννα και βοηθάει όσο μπορεί στο πολιτιστικό κομμάτι αλλά και με τις ιστορικές του γνώσεις, σε σχετικά θέματα.
Κατερίνα Στάμου

Τα άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του palmosev.gr

Για τις ειδήσεις της Εύβοιας κι όχι μόνο εμπιστευτείτε το palmosev.gr



error: