Home > Αρθρα - Επικαιροτητα > Λεξιγνωσία – Άνθρωπος

There are no slides in this slider.



There are no slides in this slider.


 

 

του Ευάγγελου Παπασταμούλου

 

 

 

(Ά-ν-θ-ρ-ω-π-ο-ς): Ανα-θεάται, ορά, έπος – φωνή έχει.

(Α-ν-θ-ρ-ω-π-ώ): Ανα-θεωρεί, νοεί, λόγον – ομιλία έχει.

 

Ο άν-θ-ρωπος, γενικά, η άνθρωπος ή ανθρωπώ (όνομα για τη γυναίκα στην αρχαία Σπάρτη κατά τον Ησύχιο: «Η άνθρωπος παρά Λάκωσιν λέγεται ανθρωπώ»), είναι ον, κατεξοχήν, «λογικόν –και– γελαστικόν».

p1

Μετά τη σύντομη αυτή κατατόπιση εξεταστέα τα εξής: Τι είναι ο άνθρωπος.
Γιατί η λέξη αρχίζει από Α και τελειώνει σε –ος, και πώς η λέξη έγινε.

p4

Άνθρωπος είναι η φυσική πραγματικότητα η οποία αποτελείται από σώμα, ψυχή και πνεύμα, το οποίον κατά τον Αριστοτέλη, ως ύψιστο τμήμα της ανθρώπινης ψυχής είναι “το μόνον αθάνατον”. Επίσης, κατά τον ίδιο φιλόσοφο, και ο νους αποτελεί άφθαρτο μέρος της ψυχής.

Η τρισυπόστατη ολότητα του ανθρώπου φαίνεται και στην Καινή Διαθήκη. Ο Ιησούς λίγο πριν τη σύλληψή του, ενώ προσευχόταν, είπε: “Περίλυπος εστίν η ψυχή μου έως θανάτου”, και μετά από λίγο: “Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής”, και όταν ξεψυχούσε στο σταυρό: “Πάτερ, εις χείρας σου παρατίθεμαι το πνεύμα μου”.

Η ψυχή, η «δροσερή» αυτή οντότητα, η οποία αποτελεί κατά τον Πλάτωνα την αρχή της ζωής και της κινήσεως, έχει και άλλες εκδηλώσεις όπως είναι το συναίσθημα και το ένστικτο (το ήθος: η εσωτερική του ανθρώπου αρματωσιά – η διαγωγή: τα εμφανή σημεία της ανθρώπινης συμπεριφοράς).

Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ανώτερο έμβιο ον, το οποίον έχει όρθια στάση, διαθέτει Λογική και (όπως η φλοξ έγινε η φλόγα), όπα (=έπος, φωνή: οψ, η, γεν. οπός, δοτ. οπί, αιτ. όπα), δηλαδή έναρθρο λόγο, ομιλία. Κοιτάζει προς τα επάνω και θέτει στη ζωή του σκοπούς. Σκέπτεται. Αισθάνεται και συναισθάνεται. Ξέρει ότι –εφόσον ήρθε στη ζωή– κάποτε θα πεθάνει. Και ατενίζει προς το θείον· εκδηλώνει, δηλαδή, τις μεταφυσικές του ανησυχίες.

Ο άνθρωπος εξετάζει, τροποποιεί ή αναθεωρεί (ανα-θεάται = εξετάζει εκ νέου) τις αποφάσεις του και ερευνά τα πράγματα με τα μάτια της ψυχής και του νου (ο νους «ορά» και νους ακούει), δηλαδή ο άνθρωπος, προσέτι, αντιλαμβάνεται (νοεί) και ομιλεί. Συνεπώς, βασικά του ανθρώπου χαρακτηριστικά είναι:

Το αναθεωρεί (ανα-θεώμαι), το αντιλαμβάνεσθαι (ορώ) και το ομιλείν (η οψ-όπα (=έπος, φωνή, ομιλία, λόγος)). Οψ (γενική: οπός), όμως, σημαίνει και όψη, “συγχεόμενη” με την όπα=ομιλία· άλλωστε, «φως (ο), γενική φωτός =γενικά, άνθρωπος», εκ του φημί = λέγω.

Η γενική αυτή περί της έννοιας του ανθρώπου εικόνα δύναται να παρασταθεί με ισότητα τινά η «εξίσωση», αφού η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ έχει μαθηματική δομή. Και όπως υπάρχουν μαθηματικές εξισώσεις με αριθμούς, έτσι υπάρχουν και γλωσσικές με λέξεις όπως, ίσως, η εξίσωση:

 

p3

Παρατηρήσεις:
1. Ορισμός: Ανα-θεώμαι+ορώ+οψ(οπ-ός)=Άνθρωπος
2. Χωρισμός καταλήξεων των κλιτών λέξεων της σχέσης (1).
3. Διαγράφονται οι καταλήξεις –ΟΜΑΙ και –Ω.
4. Διπλή συναίρεση: ΘΕΑ-ΟΡΑ και ΟΡΑ-ΟΠΟΣ: Α+Ο=Ω.
5. Εκθλίβεται το Έ-ψιλον ως βραχύ.
6. Αφανισμός (συγκοπή) των Α και Ω προς αποφυγή χασμωδίας, όπως γίνεται στη λέξη: ακραιφνής (εκ του ακΕραιΟφΑνής: Ε, Ο, Α αφανίζονται, κατά Ι. ΣΤΑΜΑΤΑΚΟΝ) και σχηματίζεται η τρισύλλαβη λέξη Αν – θρω – πος.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ έχει μαθηματική δομή.

p2

Λέξεις: ΑΛΦΑ=ΕΝ=ΜΟΝΑΣ=Ζ-ΕΥΓΟΣ=1.

Απόδειξη:

α) Άλφα σημαίνει: Ένα <1> ή πρώτο: ΑΛΦΑ=1+30+500+1=532 10 1.
β) ΕΝ=5+50=55 10 1.
γ) ΜΟΝΑΣ= 40+70+50+1+200=361 10 1.
δ) Ζ-ΕΥΓΟΣ = Ζ+Ε+Υ+Γ+Ο+Σ=7+5+400+3+70+200=685 19 10 1.
Όμως: 1 Ζ-εύγος = 2 πράγματα. Ο αριθμός 2 μοιάζει πολύ με το γράμμα Ζ.

Η ετυμολογική πορεία της λέξης άνθρωπος έδειξε ότι στη σχέση (4) σχηματίστηκε το ρήμα ΑΝΑΘΕΩΡΩ. Εάν από το ρήμα αναθεωρώ με σύντμηση προκύπτει το ρήμα αναθρώ (αν-αθρέω) = εξετάζω με προσοχή, τότε, η ετυμολογική μας άποψη συμφωνεί «εν μέρει» με την Πλατωνική. Στον «Κρατύλο» (399c) του Πλάτωνα ο Σωκράτης λέει:

ΣΩΚΡΑΤΗΣ. Ώδε. Σημαίνει τούτο το όνομα ο «άνθρωπος» ότι τα μεν άλλα θηρία ων ορά ουδέν επισκοπεί ουδέ αναλογίζεται ουδέ αναθρεί, ο δε άνθρωπος άμα εώρακεν –τούτο δ’ έστι «όπωπε»– και αναθρεί και λογίζεται τούτο ο όπωπεν. Εντεύθεν δη μόνον των θηρίων ορθώς ο άνθρωπος «άνθρωπος» ωνομάσθη, αναθρών α όπωπε».

ΣΩΚΡΑΤΗΣ. Ως εξής. Δηλαδή αυτό το όνομα ο «άνθρωπος» σημαίνει ότι, ενώ τα άλλα ζώα απ’ όσα βλέπουν τίποτε δεν εξετάζουν ούτε στοχάζονται ούτε παρατηρούν με προσοχή, ο άνθρωπος όμως, μόλις δει κάτι –γιατί αυτό είναι το «όπωπε»­– και παρατηρεί με προσοχή (αναθρεί) και στοχάζεται αυτά που έχει ιδεί. Απ’ αυτό λοιπόν, μόνον ο άνθρωπος απ’ όλα τα ζώα ονομάστηκε σωστά «άνθρωπος», διότι εξετάζει με προσοχή όσα έχει ιδεί – (αναθρών α όπωπε).

Ο Πλάτωνας, όμως, είπε και τούτο: όρισε τον άνθρωπο ως «ζώον δίποδον και άπτερον» και μόλις το έμαθε ο Διογένης ο Κυνικός, θέλοντας να γελοιοποιήσει τον ορισμό, μάδησε έναν κόκκορα και πήγε στην Ακαδημία. Εκεί, μπροστά στους μαθητές φώναξε: «Ιδού ο άνθρωπος του Πλάτωνα!»

Σημειώσεις: 7. Από το ρήμα (ανα)-θεώμαι χρησιμοποιείται μόνο το Θ.
8. Ο «άνθρωπος» εξετάζει κι αυτά που δε βλέπει (π.χ. αέρας).

 

Τα άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του palmosev.gr

Για τις ειδήσεις της Εύβοιας κι όχι μόνο εμπιστευτείτε το palmosev.gr



Αφηστε ενα σχολιο

Η παρούσα φόρμα συλλέγει το όνομα σας και την ηλεκτρονική σας διεύθυνση, ώστε να μπορέσουμε να απαντήσουμε στο σχόλιο σας. Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε το Privacy Policy της ιστοσελίδας μας.

error: