Home > Hot ! > Από τα βάθη των αιώνων η ιστορία της χερσονήσου της Λιχάδας

Από τα βάθη των αιώνων η ιστορία της χερσονήσου της Λιχάδας


There are no slides in this slider.



There are no slides in this slider.


Η χερσόνησος της Λιχάδας, στην επαρχία Ιστιαίας, στη Βόρεια Εύβοια με θέα τον Ευβοϊκό κόλπο και τους θαλάσσιους οικισμούς του Μαλιακού κόλπου, καταλήγει στο όρος – ακρωτήριο Κήναιον, με αρχαιότατο ναό του Κηναίου Διός, αφιερωμένο από τον ήρωα Ηρακλή, για χάρη της μυθικής ωραίας Ιόλης, κόρης του Ευρύτου, μυθικού βασιλιά της ευβοϊκής ψιπύργου Οιχαλίας.

Ο Ηρακλής, αφού σκότωσε τον Εύρυτο και το γιο του Ίφιτο, άρπαξε ως λάφυρο την κόρη του Ιόλη και ήρθε στην ακρογιαλιά της Εύβοιας, στον κυματόζωστο κάβο Κήναιο, απέναντι από τον Μαλιακό κόλπο, όπου υπήρχαν βωμοί για τον πατρώο Δία και ένα ιερό τέμενος δασωμένο, ετοιμάζοντας μεγαλοπρεπή θυσία (εκατόμβην) για τη λαμπρή του νίκη.

Το μύθο πραγματεύεται έξοχα ο τραγικός ποιητής Σοφοκλής στην τραγωδία του Τραχίνιαι (438 π.Χ., 1278 στίχοι, με Χορό απαρτιζόμενο από κοπέλες της Τραχίνας Φθιώτιδας). Η Δηϊάνειρα, κυριευμένη από ζηλοτυπία για τον έρωτα του Ηρακλή προς την Ιόλη, που το οδυνηρό φως της αλήθειας πληροφορήθηκε από τον Λίχα, πιστό σύντροφο του Ηρακλή, στέλνει στον σύζυγό της, δίκην μαγικού ερωτικού φίλτρου, μοιραίο δώρο: ένα λευκό χιτώνα, εντός θήκης, θανάσιμον πέπλον, που ήταν δηλητηριασμένος από το αίμα του Κενταύρου Νέσσου, που είχε σκοτώσει ο Ηρακλής με το δηλητηριώδες  βέλος του (Απολλόδ. Β 151 κ.ε.). Ο ήρωας, όταν φοράει τον χιτώνα, καταλαμβάνεται από φρικτούς πόνους, γιατί το δηλητήριο κατατρώγει τις σάρκες του. Η κορύφωση του παροξυσμού σημειώνεται με την εξόντωση του Λίχα, τον οποίο με οργή ο Ηρακλής εκσφενδονίζει στη θάλασσα, σ’ ένα κυματόδερτο βράχο, από το ακρωτήριο Κήναιο, λίγο πριν από τον θάνατό του. Στη συνέχεια, ο γιος του Ύλλος μεταφέρει με σκάφος τον ετοιμοθάνατο πατέρα του, που σφάδαζε σπαρακτικά, στην απέναντι πλευρά, στα ανάκτορα του Κήυκα, βασιλιά της Τραχίνας, όπου η Δηιάνειρα, φιλοξενούμενή του, μόλις μαθαίνει το γεγονός, αυτοκτονεί με δίκοπο μαχαίρι.

Στην Έξοδο (971 κ.ε.), ο Ύλλος εκτελεί τις επιθανάτιες εντολές του πατέρα του, να τον κάψει στη νεκρική πυρά στο όρος Οίτη και να πάρει γυναίκα του την Ιόλη. Ο μύθος αναφέρει ότι τη φωτιά άναψε ο Ποίας, πατέρας του Φιλοκτήτη, στον οποίο, για ανταμοιβή, ο Ηρακλής του χάρισε το τόξο και τα βέλη του. Ένα νέφος, όμως, άρπαξε τον ήρωα και, με βροντές και αστραπές, τον μεταφέρει στον Όλυμπο (αποθέωση του Ηρακλή), όπου οι θεοί τον δέχονται με τιμή, του χαρίζουν την αθανασία και του δίνουν ως σύζυγο την θεότητα της νεότητος Ήβη. (Βλ. Ρ. E. Easterling, Σοφοκλέους Τραχίνιαι, μτφρ. Παναγ. Φαναρά, Καρδαμίτσα, Αθήνα 1996).

Ένα απόσπασμα του Αισχύλου, από τον Πόντιον Γλακον, αναφέρεται στον τάφο του δυστυχισμένου Λίχα, στην ευβοϊκή κυρτή ακτή του Κηναίου. Το όνομα του άτυχου Λίχα φέρει το σημερινό γραφικότατο χωριό Λιχάς(η), ενώ η συστάδα των βραχωδών νησίδων, όπου διασκορπίσθηκαν τα κομμάτια του διαμελισμένου σώματός του, ονομάζονται ως σήμερα Λιχαδονήσια. Μια σειρά νησιδίων, «Σεϋχέλλες της Ελλάδας», που εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη με το μαγευτικό σκηνικό από πεύκα, ακρογιάλια, γαλαζοπράσινα νερά, ένα παλιό ναυάγιο, δυτικά της νησίδας Μονολιάς, τα ερείπια μονής του 12ου αιώνα και το νησάκι Στρογγυλή, ημισφαιρικού σχήματος, με ίχνη ρωμαϊκού υδραγωγείου και φάρο για τον ελεύθερο πλου της περιοχής με τα παλιρροϊκά ρεύματα.

Η Λιχάς, κατά την επανάσταση του 1821, αποτελούσε το επίκεντρο πανελλήνιου ενδιαφέροντος, γιατί ήταν έδρα στρατοπέδου της Ανωτάτης Διοικήσεως Ανατολικής Χέρσου Ελλάδος (1821-1823), με την επωνυμία Άρειος Πάγος, με περιοδική έδρα στην Αιδηψό στην Ιστιαία (Ξηροχώρι) και στη Λίμνη. (Βλ. Αγγέλου Στέφου, Ιστιαία, τ. Α, Αθήναι 1967).

Κοντά στη Λιχάδα τοποθετούνται η αρχαία πόλη Δῖον, απόκρημνο πόλισμα (απ πτολίεθρον, Νεν Κατάλογος, Ιλ. Β 538), απ’ όπου, κατά τον Στράβωνα, στάλθηκε η αποστολή που αποίκησε τις Κάνες της Αιολίδας και α Διάδες θναι, παραλιακό κτίσμα των Αθηναίων, που ίδρυσε ο βασιλιάς της Αθήνας Κέκροψ (Παυσαν. Αττικά, 5).

 

Αναστάσιος Αγγ. Στέφος, δ.φ.

Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας

Ένωσης Φιλολόγων και του Συλλόγου

«Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη»

Τα άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του palmosev.gr

Για τις ειδήσεις της Εύβοιας κι όχι μόνο εμπιστευτείτε το palmosev.gr



Αφηστε ενα σχολιο

Η παρούσα φόρμα συλλέγει το όνομα σας και την ηλεκτρονική σας διεύθυνση, ώστε να μπορέσουμε να απαντήσουμε στο σχόλιο σας. Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε το Privacy Policy της ιστοσελίδας μας.

error: