Home > Αρθρα - Επικαιροτητα > Με Παρρησία Φ. 141

There are no slides in this slider.



There are no slides in this slider.


Τα παράπονα μας στο Δήμαρχο Ανέστη Ψαρρό θα κάνουμε γιατί, αφού καλώς σκέφτηκε να παραχωρήσει,  εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στα ηλεκτρονικά και έντυπα Μ.Μ.Ε. για τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του Δήμου Μαντουδίου – Λίμνης – Αγίας Άννας, καθώς και τα προβλήματα και τους στόχους της επόμενης περιόδου, μας προσκάλεσε στη Χαλκίδα;
Γιατί δεν δώσατε συνέντευξη στην έδρα σας κύριε Δήμαρχε;
Ας ελπίσουμε με αυτόν τον τρόπο οι Χαλκιδαίοι, να δείξουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την Βόρεια Εύβοια και να πιέσουν και αυτοί, όπως κι εμείς κάνουμε αδιάλειπτα τρία χρόνια, που κυκλοφορούμε,  να φτιαχτεί τουλάχιστον το οδικό δίκτυο, που μας συνδέει με την πρωτεύουσα του νομού μας.
Επειδή την ώρα που δίδεται η συνέντευξη, στην οποία θα φροντίσουμε να είμαστε παρόντες, ο «Παλμός» ήδη βρίσκεται στο τυπογραφείο θα δημοσιευτεί στο ερχόμενο φύλλο.

 

 

Η πιο κοντινή παραλία της Ιστιαίας τα Κανατάδικα είναι και η πιο παραμελημένη από τον Δήμο μας. Ενώ θα μπορούσε να είναι το στολίδι μας και κέντρο προσέλκυσης επισκεπτών, που θα μπορούσαν να απολαύσουν το μπάνιο τους, ένα τσιπουράκι στα παραθαλάσσια ταβερνάκια,  ή αυτή την εποχή τους κύκνους που ξεχειμωνιάζουν στο λιβάρι, δεν υπάρχει καμιά απολύτως οργάνωση. Ούτε βάρκα δεν είχαμε τα Φώτα για να ρίξουμε το σταυρό. Γιατί τέτοια αδιαφορία;
Που και που βέβαια μετά από οχλήσεις των παράκτιων καταστημάτων, συνεργεία του Δήμου επιμελούνται το άνοιγμα του στομίου στο μικρό λιβάρι. Αυτό από τη μια αποτελεί αναγκαιότητα, διότι όταν βρέχει  πλημμυρίζουν οι γούρνες και έτσι σπίτια και καταστήματα απειλούνται και από την άλλη τα πουλιά που φιλοξενούνται στο λιβάρι όταν χαμηλώνει η στάθμη του νερού, γιατί αδειάζει, τραβιούνται εσωτερικά όπου υπάρχει περισσότερο νερό. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποιος έχει προτεραιότητα να διασωθεί. Ο επαγγελματίας ή κάτοικος της περιοχής ή οι κύκνοι που ξεχειμωνιάζουν στα ήσυχα νερά του λιβαριού μας;  Για να μη υπάρχουν τέτοια διλλήματα, θα έπρεπε να είναι πιο αυστηρά καθορισμένα τα όρια της οικολογικής συνείδησης της κοινωνικής δράσης του σεβασμού των άλλων και πολλά άλλα θέματα.
Πολλοί από εμάς όταν τελειώνουμε τις εργασιακές μας υποχρεώσεις και ανοίγουμε την πόρτα του σπιτιού θέλουμε να τα αφήσουμε όλα πίσω και να ηρεμήσουμε στο καταφύγιό μας. Αυτό είναι τελείως αδύνατο αν ανοίξουμε το κουμπί της τηλεόρασης και παρακολουθήσουμε τα δελτία ειδήσεων. Έτσι ένας μεγάλος αριθμός τηλεθεατών που θέλει να χαλαρώσει και να ξεχαστεί πέφτει με τα …μούτρα στη σαπουνόπερα. Εγχώρια ή εισαγόμενη. «Η ζωή της άλλης», «ο Πειρασμός», «Το έρωτας και Τιμωρία» μονοπωλούν το ενδιαφέρον της οικιακής μας γαλήνης και μας αποσπούν γλυκά από την καθημερινότητα. Ο Καζαντζάκης ή ο Ντοστογιέφσκι (κατά το έγκλημα και τιμωρία) θα ανατρίχιαζαν αν συνδύαζαν τα λογοτεχνικά τους αριστουργήματα με τα αντίστοιχα Τούρκικα σήριαλ, όπως βέβαια και πολλοί Κωνσταντινοπολίτες, όταν βλέπουν στον Βόσπορο τα παλιά Ελληνικά σπίτια να γίνονται σκηνικά για σαπουνόπερες της …πλάκας! Την έχουμε ανάγκη βέβαια την απόδραση από την καθημερινότητα, αλλά θα μπορούσαμε αν η τηλεόραση απολέσει την όποια σοβαρότητά της, τουλάχιστον να κάναμε αντίστοιχα τέτοια σήριαλ ελληνικά και να μην πληρώνουμε τα ποσά που ακούγονται, του ύψους των 65 εκατομμυρίων ευρώ για να μάθουμε με τι τρόπο η Μπιχτέρ …απατά το σύζυγό της!
Λες και δε μας φτάνουν όλες οι άλλες «άτυχες» αγορές με υποβρύχια που γέρνουν ή ότι άλλο που δεν έχει γίνει γνωστό, είναι απαραίτητο να δαπανούμε λεφτά που δεν έχουμε για να μπουκώνουμε τον κόσμο με χαλαρωτικά που τον αποκοιμίζουν και τον αποτρέπουν από το να σκέφτεται και να κρίνει;

Μεγάλη προσπάθεια και ενδιαφέρον υπάρχει, ώστε να διαφημιστεί το τουριστικό προϊόν της Ευβοϊκής γης. Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα να ενώσουμε όλοι, τις όποιες δυνάμεις μας, για να γίνει. Όμως θέτω τον απλό προβληματισμό: Για να διαφημίσουμε κάτι δεν θα πρέπει πρώτα να το διαμορφώσουμε με τη μορφή επιλέξιμου προϊόντος και οπωσδήποτε ανταγωνιστικού με την απαραίτητη υποδομή και τις ανταγωνιστικές τιμές; Αυτό το οποίο έχουμε είναι το ασυναγώνιστο φυσικό περιβάλλον που «παντρεύει» αρμονικά τη θάλασσα και το δάσος, αλλά θα πρέπει να ξεθάψουμε και να αναδείξουμε την τοπική μας κουζίνα, τα ιδιαίτερα ήθη και έθιμά μας, τα μοναδικά προϊόντα μας και ασφαλώς να τα προσφέρουμε σε τιμές, που θα προκαλούν τον άλλο να τα αγοράσει και όχι να τον απομακρύνουν ακόμη και από τη σκέψη αυτή. Όλα τούτα προϋποθέτουν μια διαφορετική συλλογική συμπεριφορά, που έχει να κάνει για παράδειγμα, με το που πετάμε τα σκουπίδια μας, με το πόσο αναδεικνύουμε τον τόπο μας προσκαλώντας, ακόμη και φιλοξενώντας ανθρώπους που μπορούν να επηρεάσουν ομάδες πληθυσμού που στην συνέχεια θα προσέλθουν. Με τις τιμές που έχουμε στις υπηρεσίες μας και ασφαλώς με το ξεχωριστό που έχουμε να προσφέρουμε από την κουζίνα μας μέχρι τη φιλοξενία στη διαμονή, την εξυπηρέτηση εν γένει, τους απαραίτητους χάρτες με τις διαδρομές που μπορεί κάποιος να περιηγηθεί και πολλά άλλα, που μπορεί να περιμένουν τον επισκέπτη και να του δημιουργούν θετική εικόνα της σωστής και επαγγελματικής μας οργάνωσης. Δε γίνεται να τα περιμένουμε όλα απ’ το Θεό. Κάτι πρέπει να κάνουμε κι εμείς. Καλές είναι οι προσευχές αλλά «Συν Αθηνά και χείρα κίνει».
Επειδή πολλές φορές η ποίηση με λίγα λόγια γεννά εύκολα εικόνες, για το ίδιο θέμα της καθημερινής πάλης και της μαχητικής αντιμετώπισης της ζωής στο ποίημα “Οι Πατέρες”, του Κωστή Παλαμά, όλα τα άλλα περισσεύουν.

«Παιδί, το περιβόλι που θα κληρονομήσεις, όπως το βρεις κι όπως το δεις να μη το παρατήσεις. Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα, και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτυνε τη γη του, κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις, και να του φέρνεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας – κι αν αγαπάς τ’ ανθρώπινα κι όσα άρρωστα δεν είναι, ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν, και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα. Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής.
Κι αν είναι κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα, πέσουν καιροί οργισμένοι, κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δένδρα για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια, μη φοβηθείς το χαλασμό. Φωτιά! Τσεκούρι! Τράβα, ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόψ’ το, και χτίσε κάστρο απάνου του και ταμπουρώσου μέσα, για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα, π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για να ‘ρθει, κι όλο συντρίμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων. Φτάνει μια ιδέα να σ’ το πει, μια ιδέα να σ’ το προστάξει, κορόνα ιδέα, ιδέα σπαθί που θα είν’ απάνου απ’ όλα».

Πάντα τα νιάτα μας γεμίζουν με τη δράση τους ενθουσιασμό. Έτσι και αυτή την εβδομάδα αγόρια και κορίτσια αψηφώντας τα παγωμένα νερά της Γεναριάτικης θάλασσας,  έπεσαν για το καλό να πιάσουν πρώτοι το σταυρό. Αψήφησαν το κρύο, αλλού αψήφησαν τα πολιτικά παράπονα και τις αντιδράσεις – όπως στη Χαλκίδα- και έκαναν αυτό που η θρησκεία μας επιτάσσει, όπως και ο Παναγιώτης Κατσικαβάλης που έπιασε το σταυρό και επιβραβεύεται από το Δεσπότη μας στη φωτογραφία.
Έτσι και όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό αξίζουν ένα μπράβο μόνο και μόνο για την συμμετοχή τους.Γιατί επιλέγουν να βρίσκονται μέσα σε μια ομάδα και να μοιράζονται ήττες και νίκες χαρές και λύπες .Όπως και ένα καινούργιο αστεράκι που γεννιέται στην ομάδα του μπάσκετ της Ιστιαίας, ο play maker Προκόπης Μπαντίδας μαθητής της Β΄ Γυμνασίου.
Κάτι διαφορετικό που αφορά την ηλεκτρονική έκδοση μας, στην ιστοσελίδα του «Παλμού», είναι η άμεση ενημέρωση του αναγνώστη, από όπου κι αν βρίσκεται πάνω στη γη, σε όποιο μέρος της Ελλάδας σε όποια χώρα του εξωτερικού, να μπορεί από τον υπολογιστή του, να διαβάζει την εφημερίδα που βρίσκεται στο περίπτερο, σαν ηλεκτρονικός συνδρομητής μας, μόνο με 30 ευρώ ετησίως, όπως και να έχει άμεση πρόσβαση στο αρχείο μας, δηλαδή να μπορεί να ανατρέχει σε όποιο φύλλο έχει εκδοθεί μέχρι και το τρέχον.
Αυτό που μας έκανε να κινητοποιηθούμε ήταν για να εξυπηρετούνται περισσότερο, όλοι αυτοί που βρίσκονται μακριά από τον τόπο τους και  πολλές φορές δεν μαθαίνουν άμεσα τις ειδήσεις. Έχουμε πολλές φορές, γίνει δέκτες παραπόνων των  συνδρομητών μας από διάφορα μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού για την καθυστερημένη παραλαβή της εφημερίδας, η οποία οφείλεται στη ελλιπή λειτουργία των ΕΛ.ΤΑ. Προκειμένου να παρακάμψουμε την αργοπορία των ταχυδρομείων σκεφτήκαμε την ηλεκτρονική συνδρομή και έτσι τα τοπικά νέα θα μπορούν να είναι σε γνώση σας, άμεσα μόνο με ένα τηλεφώνημα στο γραφείο της εφημερίδας μας (22260-47300) ή απλά με ένα μήνυμα στο e-mail μας info@palmosev.gr. όποιος απλά θέλει να περιηγηθεί και να διαβάζει σε καθημερινή βάση όλα τα δελτία τύπου που πλημμυρίζουν το γραφείο μας μπορεί δωρεάν να ενημερώνεται, όπως πάντα. Θα ήταν μεγάλη παράλειψή μας να μην σας ευχαριστήσουμε για την προτίμησή σας, που μας δίνει φτερά για να συνεχίζουμε να τρέχουμε για την ενημέρωσή σας παντού.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του palmosev.gr

Για τις ειδήσεις της Εύβοιας κι όχι μόνο εμπιστευτείτε το palmosev.gr



error: