Home > Αρθρα - Επικαιροτητα > Με Πάρη-σια Φ.108

There are no slides in this slider.



There are no slides in this slider.


Ως μάνα φοβάμαι, για όλα τα παιδιά που κυκλοφορούν αμέριμνα και αθώα στο δρόμο  και -στα μάτια κάποιων διεστραμμένων- φαντάζουν ως όργανα ηδονής.

 

Ως Ξηροχωρίτισα ντρέπομαι, που συμβαίνουν αυτά στο χωριό μου και ο τόπος μου αντιμετωπίζει προβλήματα κλοπών, πορνείας, ναρκωτικών, τώρα και  παιδοφιλίας.

 

Ως πολίτης λυπάμαι που ο θεσμός της Δικαιοσύνης δεν ξεκαθαρίζει άμεσα τις όποιες υποθέσεις υπάρχουν, με αντίστοιχη σειρά βαρύτητας. Πραγματικά είναι ιδιαίτερα άσχημο σε μια μικρή κοινωνία να βαραίνει κάποιον μια τέτοιου είδους κατηγορία και σε περίπτωση που είναι αθώος να διασύρεται, ενώ σε περίπτωση που είναι ένοχος, να κυκλοφορεί ελεύθερος ανάμεσά μας, σαν να μην συμβαίνει  τίποτε.

 

 

Ως θρησκευόμενη, είμαι απογοητευμένη από τη σιγή που επικρατεί στους κόλπους της εκκλησίας. Η κοινωνία μας αλλάζει με δυναμική μορφή και οι θεσμοί προσαρμόζονται πάντα με βάση αυτές τις αλλαγές. Όσο και αν αλλάζει η καθημερινότητά μας, πάντα η ανάγκη που έχει ο άνθρωπος για τον Θεό είναι μεγάλη. Είναι επικίνδυνο για την εκκλησία μας να μην αφουγκράζεται τη φωνή της κοινωνίας. Πάντα στους κόλπους της είχε και έχει άριστους ιερείς -την πλειοψηφία- που τιμούν το ράσο και εμείς ως χριστιανοί, οφείλουμε να κοιτάζουμε την …επιστολή και όχι τον …ταχυδρόμο. Όταν όμως εγείρονται αμφιβολίες για ορισμένους, βαρύ καθήκον έχει να εξετάζει με προσοχή τις κοινωνικές αντιδράσεις. Άλλωστε, ως Έλληνες που έχουμε βαθιά ριζωμένη στην ψυχή μας τη Δημοκρατία, η κοινωνία με τη φωνή της επιλέγει τους ηγέτες της, πολιτικούς ή θρησκευτικούς.

 

Ως εκδότης αισθάνομαι προδομένη για τις συνεργασίες που είχαμε φιλοξενήσει  στον «Παλμό».

Τι θα πούμε στα παιδιά μας για τη Δικαιοσύνη και την ατιμωρησία παράλληλα, όλων αυτών που στέλνονται σιδεροδέσμιοι στην Χαλκίδα και επιστρέφουν γρηγορότερα από τους …αστυνομικούς.

 

Την προηγούμενη εβδομάδα με έκπληξη διαπίστωσα ότι κάποιοι είχαν παραβιάσει το αυτοκίνητό μου, το οποίο είχα σταθμεύσει έξω από το σπίτι που μένω. Όταν το κατήγγειλα στην Αστυνομία, έμαθα ότι δεν ήμουν το μόνο θύμα εκείνης της βραδιάς, αλλά μία από τους 5-6 που υπέστησαν τέτοιου είδους ζημιά. Αυτό δεν με παρηγόρησε καθόλου, διότι τη ζημιά θα υποχρεωθώ να την πληρώσω εγώ και αυτός που την διέπραξε –δυστυχώς κυκλοφορώντας ελεύθερος- θα ξανακάνει πάλι τα ίδια. Μέχρι πότε πια θα πρέπει να ανεχόμαστε αυτά τα περιστατικά; Η πικρή αλήθεια είναι, ότι ενδιαφερόμαστε μόνο όταν μας αγγίζει προσωπικά. Μόνο τότε καταλαβαίνουμε και τρέχουμε.

 

Βέβαια συμβαίνουν και άλλα ωραία. Δικός μας συνεργάτης, που υπέστη τα ίδια, στο τέλος -μετά από προσωπικές του έρευνες- κατέληξε να βρει και να ξαναγοράσει πίσω το CD player του, μετά από διαπραγματεύσεις  με τον κλέφτη!!!

Άλλοι, προκειμένου να μην υποστούν ζημιά οι ταμειακές μηχανές ή τα καταστήματά τους, τις αφήνουν ανοιχτές, με κάποια ψιλά. Σε λίγο θα καταντήσουμε να αφήνουμε και κανένα …κουλουράκι, για να καλοπιάσουμε τον διαρρήκτη.

 

Παιδιά, μην βγάζετε βιαστικά και λανθασμένα  συμπεράσματα. Το στοίχημα των Πανελλαδικών εξετάσεων παίζεται μέχρι την τελευταία στιγμή. Αν σε κάποιο μάθημα «την πατήσατε» και χάσατε μία μάχη, δε σημαίνει ότι χάθηκε και ο πόλεμος. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο επιμένων και ο …διαβασμένος νικά.

Ο κύριος Χρήστος Τζαχρήστος υπήρξε άριστος εκπαιδευτικός για σειρά ετών και σήμερα επιτυχημένος Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου. Μήπως θα μπορούσε να παραδώσει λίγα από τα φώτα του και στον ομόλογό του της Ιστιαίας;

 

Τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει, από τα νεαρά παιδιά, στην αρχή δειλά-δειλά και σήμερα όλο και συχνότερα το φαινόμενο των greeklish. Δηλαδή να γράφουμε Ελληνικά με λατινικούς χαρακτήρες. Απλουστεύσαμε τη γλώσσα μας. Αφαιρέσαμε τους τόνους και τα πνεύματα. Αλλάξαμε την ορθογραφία μας. Δεν ενδιαφερόμαστε για την λεξιπενία μας και βεβαίως των παιδιών μας. Οι περισσότεροι νεαροί το βρίσκουν ευκολότερο και έχουν σταματήσει σχεδόν τελείως να γράφουν με ελληνικούς χαρακτήρες. Το κουδούνι πια, δεν χτυπά. Στριγκλίζει! Ο κίνδυνος για την γραφή είναι πολύ μεγάλος.

Αγριεύουν τα πράγματα με ακτιβισμούς. Στην Καστανιώτισσα υπάρχει μεγάλη απογοήτευση και οι κάτοικοι φωνάζουν για παντελή έλλειψη παρουσίας του Δήμου, σε θέματα καθαριότητας και οδικού δικτύου. Έτσι σε πολλούς τοίχους έχουν γραφτεί διάφορα ευφάνταστα μηνύματα, όπως τα τρια στις φωτογραφίες μας.

 

Επιτέλους προμηθεύτηκαν καύσιμα τα οχήματα του Δήμου Ιστιαίας – Αιδηψού. Ας ελπίσουμε να εξαντλούνται μόνο στα απαραίτητα δρομολόγια για να ξεβρομίσουμε.

 

Σε ποιους δρόμους θα κινηθούν αυτά τα οχήματα; Αυτό είναι υπό συζήτηση. Πάντως όχι σε δρόμους σαν κι αυτόν της φωτογραφίας μας.

Ένα από τα παραλειπόμενα της απογραφής είναι:

-Έχετε internet στο σπίτι;

-Εμείς δεν έχουμε τέτοια πράγματα. Δεν έχουμε καμία σχέση με όλα αυτά που λέγονται!

 

Απογοήτευσε ο τρόπος αντιμετώπισης της στέγασης του Συλλόγου για τον πολιτισμό και το περιβάλλον «Φωτόδενδρο», από το Δημοτικό Συμβούλιο. Ενώ οι περισσότεροι αναγνώρισαν την αξιοπρόσεκτα μεγάλη προσφορά του, τελικά με μια ψήφο διαφορά έμεινε στο… δρόμο, γιατί «λεφτά δεν υπάρχουν».

 

Λεφτά για να ενισχύσει ο Δήμος πολιτιστικούς Συλλόγους δεν έχουμε… Για να κάνουμε αδελφοποίηση με τους γείτονές μας, τους Τούρκους, έχουμε;

 

Χρέος του Δημοτικού Συμβούλου -σύμφωνα με τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων- είναι να ψηφίζει κατά συνείδηση. Μπράβο σε όσους το κάνουν και δεν σκέφτονται παραταξιακά, αλλά πάνω απ’ όλα  τοπικά. Γι αυτό τους επιλέξαμε άλλωστε…

Πάντα οι φιλόξενοι Πόντιοι μαζεύουν στις εκδηλώσεις τους πολύ κόσμο που μαθαίνει να θυμάται και να τιμά την ιστορία. Όσοι δεν διδάσκονται από την Ιστορία είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν.

Τα άρθρα που δημοσιεύονται εκφράζουν τον/την συντάκτη/τριά τους και οι θέσεις δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη του palmosev.gr

Για τις ειδήσεις της Εύβοιας κι όχι μόνο εμπιστευτείτε το palmosev.gr



error: