Home > Αρθρα - Επικαιροτητα > Με Παρρησία Φ. 316

There are no slides in this slider.



There are no slides in this slider.


pariΊσως αυτό το φύλλο, του «Παλμού της Βόρειας Εύβοιας» που κρατάτε στα χέρια σας να είναι και το τελευταίο, αν τα εμπόδια για την έκδοση των εφημερίδων, που φαντάζουν όλο και μεγαλύτερα με την έλλειψη του χαρτιού που επαπειλούν πως αυτό που υπάρχει, φτάνει μέχρι και σήμερα Σάββατο 11 Ιουλίου, δεν ξεπεραστούν.

 

Οι αντιδράσεις ποικίλες. Άλλοι συμφωνούν με την κυβέρνηση, άλλοι διαφωνούν, άλλοι φοβούνται κι άλλοι γράφουν συνθήματα στους δρόμους, όπως αυτό που βλέπετε, στην φωτογραφία μπροστά στην πλατεία της Ιστιαίας.

 

Αυτή η εφημερίδα, εκδόθηκε μέσα από μεγάλη πίεση, ξεπερνώντας το μεγάλο εμπόδιο των κλειστών τραπεζών, την καταιγιστική ειδησεογραφία, τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη και τη χώρα μας να πρωταγωνιστεί σε όλα τα μέσα του κόσμου, σαν την …Ελένη που αναστατωμένη από το θολό μέλλον της, ζητά προστασία, από το σπίτι που την έχουν βιάσει και προσπαθούν να εκδιώξουν με τον χειρότερο τρόπο.

p (1)

Αυτή την Ελένη του Ευριπίδη που γράφτηκε το 412 π.Χ. και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά την ίδια εποχή, δηλαδή μόλις είχε τελειώσει η Σικελική εκστρατεία με την πανωλεθρία του αθηναϊκού στόλου. Τότε που αναπτύσσεται το κίνημα των σοφιστών, που είχε αρχίσει να αμφισβητεί πατροπαράδοτες αξίες και προκαλούσε με την κριτική των εκπροσώπων του κρίση στο δημοκρατικό πολίτευμα και φαινόμενα ασέβειας.

 

Αυτή την Ελένη της Χαρούλας Αλεξίου που σιγοτραγουδούσαμε κάποτε…αφελείς και μοιραίοι.

 

Ζούμε σ’ έναν κόσμο μαγικό

με φόντο την Ακρόπολη, το Λυκαβηττό

Γεμάτα τα μπαλκόνια, πολιτικά αηδόνια

Υποσχέσεις και αγάπες και πολύχρωμα μπαλόνια

για ευτυχισμένα χρόνια

 

Κι εσύ Ελένη και κάθε Ελένη

της επαρχίας, της Αθήνας κοιμωμένη

Η ζωή σου, να το ξέρεις, είναι επικηρυγμένη

Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο

κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει

 

Ζούμε σ’ ένα κόσμο μαγικό

Υποχθόνια δουλεύει με μοναδικό σκοπό

Να σε μπάσει στο παιχνίδι, τη ζωή σου πως θα φτιάξει

Να σου τάξει, να σου τάξει την ψυχή σου να ρημάξει

 

Κι όταν φτάσει να ελέγχει της ελπίδας σου τον πόνο

δεν του φτάνει ετούτο μόνο

Με γλυκόλογα σε παίρνει απ’ το χέρι

Σε βαφτίζει της Ελλάδας νοικοκύρη

 

Κι εκεί που λες αλλάξανε τα πράγματα και σηκώνεις το ποτήρι

Αρπάζει, κλέβει τ’ όνειρό σου και του κάνει χαρακίρι.

 

Για να πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, η ζωή μας άλλαξε από το βράδυ της Παρασκευής, όπου κοιμηθήκαμε ήσυχοι και ξυπνήσαμε ανήσυχοι κι από τότε γυρνάμε αλαφιασμένοι σαν την …Αστέρω, με κολλημένα τα πρόσωπά μας στα τηλεοπτικά δελτία.

p (2)

Ενδιάμεσα ζήσαμε ένταση και διχαστικά συναισθήματα, με το δημοψήφισμα να μας θυμίζει πως πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή…

 

Αυτό που τραγούδαγε κάποτε ο …σερ κι εμείς ψιθυρίζαμε, αλλά χωρίς να νιώθουμε απόλυτα τους στίχους στο πετσί μας.

 

Οι πιο παλιοί άλλα καταλάβαιναν, άλλα αισθάνονταν.

 

Από αυτούς μας χωρίζει μια άλλη ζωή. Εμείς οι σημερινοί πενηντάρηδες μεγαλώσαμε με την ασπρόμαυρη τηλεόραση, που έγινε βίντεο. Μεγαλώσαμε με τη φράση του Κωνσταντίνου Καραμανλή πως τώρα «γίναμε ευρωπαίοι» ενώ κανένας μας δεν το πολυπίστευε, γιατί είχαμε πάντα κάτι τόσο διαφορετικό από τη Δύση.

 

Κι αυτό δεν ήταν μόνο το Ελληνικό ταπεραμέντο μας κι η φτώχεια, που με την επινοητικότητα πάντα έκαναν θαύματα. Είχαμε κάτι που μας έκανε ξεχωριστούς κι ιδιαίτερους. Κι αυτό το κάτι ξέραμε ότι πάντα έμπαινε καρφί στο μάτι των άλλων. Αυτών των Ευρωπαίων των εταίρων μας, ή όπως θα έγραφα σωστότερα των έτερων, δηλαδή των άλλων, των ξεχωριστών από τη δική μας κουλτούρα και πραγματικότητα.

 

Ποιος είναι ο Έλληνας; το ξέρουμε όλοι.

 

Είναι αυτός που κοιτά να τη βολέψει, όσο πιο ανώδυνα γίνεται, αλλά είναι κι ο φιλότιμος που θα βγάλει το φαΐ από το πιάτο του, για το δικό σου κέρασμα.

 

Κι η αλήθεια είναι πως μας αλλοτρίωσαν.

p (6)

Μας εξαγόρασαν χρόνια τώρα με επιδοτήσεις, μας έμαθαν με …καραβιές λεφτά αδούλευτα, να μοστράρουμε ζωή, άλλη από τη δική μας.

 

Να τρώμε αμερικάνικα, να ντυνόμαστε ευρωπαϊκά, να μιλάμε αγγλικά και να περιμένουμε τα πακέτα βοήθειας για να κερδίζουμε τη διαβίωση.

 

Μας έμαθαν να κυνηγάμε το αμερικάνικο όνειρο κι εύκολα πολύ εύκολα, να μετράμε τον άλλο, μόνο με τα πόσα λεφτά έχει, κι όχι με το πόσο πραγματικά αξίζει.

 

Στην αρχή με τα Μεσογειακά Προγράμματα, στη συνέχεια με τα Πακέτα Ντελόρ, με τις αγροτικές επιδοτήσεις για να ξεπατώσουμε τα χωράφια μας και να καταντήσουμε τώρα αυτό που κάποτε προφήτευσε ο Ζίγδης… τα γκαρσόνια των Ευρωπαίων!

 

Και σπεύσαμε ΟΛΟΙ φοβισμένοι πως αυτή τη ζωή θα τη χάσουμε και τρέξαμε στα ΑΤΜ, κοιτώντας να πάρουμε πίσω τη χτεσινή ζωή μας.

 

Να πάρουμε πίσω αυτό που αντιπροσώπευε τη διαφορετικότητά μας, από τους άλλους και αυτό δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μόνο το ΧΡΗΜΑ.

 

Κινδυνεύουμε να γίνουμε οι σύγχρονοι Εφιάλτες της ίδιας μας της χώρας, όταν προδώσαμε αρχές και αξίες για τα λεφτά. Πουληθήκαμε και μια και δυο και τρείς φορές για τα …φράγκα.

 

Βρεθήκαμε εταίροι στην Ευρώπη, για να μας προσφέρουν σήμερα ασφυκτικά χρηματοοικονομικά μέτρα, που να μας εξαναγκάσουν σε ένα αθέλητο ΝΑΙ;

 

Πως να ισορροπήσει η μια και μόνη αριστερή κυβέρνηση, ανάμεσα στις 18 δεξιές, που φοβούνται ακόμη και τις αντιδράσεις των ίδιων τους των λαών;

 

Πώς να μεταφράσει κανείς τη μεταλλασσόμενη πολιτική και οικονομική πραγματικότητα, όταν διαφαίνεται πως όποια κι αν είναι η επιλογή του λαού μας, το αύριο των παιδιών μας δεν φαίνεται ευοίωνο.

 

Πως να αποκριθεί ο Γερμανός για την κουρδισμένη ζωή που έμαθε να κινείται; Πως να αντισταθεί ο Άγγλος στον Αμερικανό αφέντη του, που ετοιμάζεται πρώτος να φύγει απ’ τη σφηκοφωλιά που είμαστε μέσα κι εμείς;

 

Τι να δηλώσουν οι Πορτογάλοι ή οι Ισπανοί που θα είναι τα επόμενα θύματα μιας λυκοσυμμαχίας που θα φάει έναν – έναν όλους τους εταίρους, μέχρι να φουσκώσει καλά η κοιλιά της ναζιστικής Γερμανίας;

 

Μετά από 65 χρόνια ήρθε η ώρα η Ε.Ε. να βγάλει τη μάσκα της αλληλεγγύης. Κι όλα αυτά που γέμιζε το κεφάλι των λαών της, να τα εξαργυρώσει με τα 60 ευρώ του ΑΤΜ στην Ελλάδα.

 

Ή θα γίνει η Ευρώπη των λαών ή καλύτερα να τελειώνει η παρωδία.

p (4)

Σήμερα στο πιο κρίσιμο σημείο του χρόνου, στην ιστορική αυτή καμπή καλούμαστε να πάμε τα μαθήματα μας καλά γραμμένα, γιατί αλλιώς θα μας πετάξουν μέσα από την τάξη.

 

 

Ποια τάξη; μα ασφαλώς μια νέα τάξη πραγμάτων, που αναγορεύει την παντοκράτειρα Γερμανία στην πιο απαιτητική δασκάλα με μνήμη χρυσόψαρου.

 

Μνήμη που ξεχνά ότι πριν από 62 χρόνια υπογράφηκε στο Λονδίνο η συμφωνία για τη διαγραφή του γερμανικού χρέους.

 

Καλά διαβάσατε! Η Ελλάδα (και μαζί της, άλλα 69 κράτη) «ξελάσπωνε» τη Γερμανία με την υπογραφή της συμφωνίας για την διαγραφή του γερμανικού χρέους, στο Λονδίνο στις 27 Φεβρουαρίου του 1953.

 

Με την υπογραφή της χώρας μας η γερμανική μεταπολεμική οικονομία έθετε τα θεμέλια του μετέπειτα «οικονομικού θαύματος», πιστεύει η Γερμανίδα ιστορικός Ούρσουλα Ρόμπεκ – Γιασίνσκι από το Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης:

 

«Η συμφωνία του Λονδίνου έπαιξε σημαντικό ρόλο στο λεγόμενο οικονομικό θαύμα της Γερμανίας. Μπορεί μάλιστα να υποστηριχθεί, ότι χωρίς τη διαγραφή του χρέους, δεν θα υπήρχε οικονομικό θαύμα».

 

Ο Γερμανός ειδικός σε ζητήματα χρέους Γιούργκεν Κάιζερ, μέλος του συνδέσμου erlassjahr.de για τη μείωση του χρέους των υπό ανάπτυξη χωρών, δηλώνει στην Deutsche Welle, ότι για χρόνια οι Γερμανοί απωθούσαν το γεγονός ότι η χώρα τους μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν υπερχρεωμένη, όπως σήμερα η Ελλάδα ή κάποιες υπό ανάπτυξη χώρες: «Μαθαίναμε τότε ότι το οικονομικό θαύμα οφειλόταν στην εργατικότητα του λαού μας και στους Αμερικανούς, οι οποίοι μας βοήθησαν με χρήματα και για αυτό εμείς τους στηρίζουμε όπου μπορούμε. Αυτά γνώριζα για τη περίοδο αυτή. Δυστυχώς ένα κομμάτι της ιστορίας μας αγνοήθηκε επιμελώς».

 

Και για να φτάσουμε στο δια ταύτα, κανείς μας δε θέλει να χάσει την ήσυχη καθημερινότητά του. Κανείς μας δε θέλει να εκβιάζεται. Αλλά κανείς μας δεν θέλει και να χειραγωγείται!

Ας θυμηθούμε, ας μετρήσουμε κι ας ζήσουμε με γνώμονα αυτό που δεν μετριέται στα όποια γκάλοπ κι αυτό δεν είναι άλλο απ’ το Ελληνικό φιλότιμο.

 

Γκάλοπ εκεί δεν έχει.

 

Αυτό δεν μετριέται με ποσοστά προσέλευσης στις κάλπες. Αυτό δεν απεικονίζεται με το γράφημα της φτώχειας που αλλοιώνει νου και γνώση, αυτό δεν υπάρχει σε κανέναν άλλο λαό πάνω στη γη. Αυτό θα πρέπει να θυμηθούμε και να ζήσουμε υπό όποιες εξελίξεις παρόντες, μονιασμένοι και δημοκράτες.

 

Γιατί στη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία ας μην είμαστε εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες, αυτοί που θα επιλέξουμε έναν ακόμη εξοστρακισμό.

 

Όποιος δε στέκεται στο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και τα ποσοστά του αλλά πάει πιο πέρα, θα δει πως για μας τους μέσους Έλληνες το μόνο που μένει σίγουρο είναι πως ο χειμώνας που έρχεται θα ‘ναι πολύ βαρύς.

 

Αλλά πως να συμβεί αυτό, όταν το παιχνίδι δεν είναι οικονομικό -όπως παρουσιάζεται- αλλά πολιτικό παιχνίδι ισορροπιών, μεταξύ δεξιών καπιταλιστικών και αριστερών σοσιαλιστικών παρατάξεων;

Για τις ειδήσεις της Εύβοιας κι όχι μόνο εμπιστευτείτε το palmosev.gr



3 Responses

  1. Αντωνης Barrett απο Ροβιες

    Αψογο το κειμενο σου Παρις
    Μπραβο
    Εισαι ομως σιγουρη για τις 2 τελευταιες σειρες ?

    1. Παλμός της Β. Εύβοιας

      Aυτό είναι κάτι που μπορεί να φανεί στη συνέχεια.

    2. Παλμός της Β. Εύβοιας

      Αντώνη μου σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.Αυτό όμως είναι κάτι που θα φανεί στη συνέχεια.

Αφηστε ενα σχολιο

Η παρούσα φόρμα συλλέγει το όνομα σας και την ηλεκτρονική σας διεύθυνση, ώστε να μπορέσουμε να απαντήσουμε στο σχόλιο σας. Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε το Privacy Policy της ιστοσελίδας μας.

error: