Home > Hot ! > [video] Πάνω από πέντε χρόνια πέφτει το βουνό και …σκιάζει τα Ήλια

[video] Πάνω από πέντε χρόνια πέφτει το βουνό και …σκιάζει τα Ήλια

///
Comments are Off

Μετά από 5 ολόκληρα χρόνια αναδημοσιεύουμε ένα ρεπορτάζ, που είχε κυκλοφορήσει στα περίπτερα με τον έντυπο τότε Παλμό της Β.Εύβοιας (ΑΡ.ΦΥΛ. 302 21 Μαρτίου 2015). Ψάξτε το στα τεύχη του αρχείου μας, ειναι δωρεάν και ανοικτό για όλους τους αναγνώστες μας.

Από τότε μέχρι σήμερα ενώ ο «κόσμος ήρθε ανάποδα δυο φορές», αλλά  στο οδικό δίκτυο δεν άλλαξε τίποτε, ούτε καν η «πινακίδα της ντροπής» όπως είχε χαρακτηριστεί από τον πρ. Περιφερειάρχη και νυν Δήμαρχο Αθηναίων Κ.Μπακογιάννη.

Ένα χρόνο μετά 8 Μαρτίου 2016, στο γραφείο του palmosev ο Αντιπεριφερειάρχης Φ.Σπανός μιλά και για τον δρόμο και για το τούνελ, και για το μέλλον των Ηλίων. (Μετά το 27΄)

Τα Ήλια όμως σχεδόν κάθε φορά μετά από μια έντονη βροχόπτωση αποκλείονται λόγω ΒΡΑΧΟ-ΠΤΩΣΗΣ και μαζί της απομονώνεται ολόκληρη η Β.Εύβοια.Τα συμπεράσματα δικά σας.

Η Βόρεια Εύβοια δέσμια των επικίνδυνων δρόμων της και αποκλεισμένη

Πέφτει το βουνό και …σκιάζει τα Ήλια

Κοκκινομηλιά – Βουτάς –Μαρούλι – Αγδίνες – Παπάδες καταβυθίζονται

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο δρόμος προβληματίζει τους Ευβοιώτες.

Είναι ένα μόνιμο πρόβλημα που κάθε φορά αποκαλύπτεται σε όλο του το μεγαλείο, όταν οι καιρικές συνθήκες απογυμνώνουν από χώμα και βράχια τα βουνά μας από τη μία πλευρά, κι από την άλλη πλευρά μικρές ή μεγάλες σεισμικές δονήσεις καταβυθίζουν τον υπάρχοντα δρόμο. Η μια πλευρά αφορά την παραθαλάσσια οδό που αποκλείει τη συγκοινωνία μεταξύ Αιδηψού – Λίμνης, αποκλείοντας τα Ήλια και από την Αιδηψό και από την Χαλκίδα, ενώ η άλλη πλευρά του ορεινού όγκου αφορά τον δρόμο που συνδέει την Ιστιαία με τη Λίμνη μέσω Βουτά, όπου γίνονται συνεχώς καθιζήσεις.

Παράλληλα ο δρόμος προς Χαλκίδα από την άλλη κατεύθυνση Αγδίνες Παπάδες έχει υποστεί καθίζηση καθιστώντας την διέλευσή του εξαιρετικά επικίνδυνη. Τρία χιλιόμετρα μόλις από τις Αγδίνες και τεσσεράμισι από τη διασταύρωση του κεντρικού δρόμου με το Δασικό Χωριό ο δρόμος από την Κυριακή 8 Μαρτίου ξεκίνησε να υποχωρεί με αποτέλεσμα μέχρι και την Πέμπτη 19 Μαρτίου να έχει μια καθίζηση βάθους 2 μέτρων από τη μια πλευρά, αχρηστεύοντας περίπου τα δύο τρίτα του δρόμου σε μήκος 10 -15 μέτρων. Αυτό για κάποιον που δεν γνωρίζει το δρόμο και ειδικά τις νυχτερινές ώρες με ενδεχόμενη ομίχλη, αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο γιατί είναι μετά από στροφή στην κατεύθυνση από Παπάδες προς Αγδίνες.

Έχει μείνει ακέραιο, ένα μικρό στένεμα στο δρόμο που χωρά ίσα – ίσα ένα Ι.Χ. που περνά πατώντας στο πλαϊνό αυλάκι του δρόμου, όπως φαίνεται από τη φώτο.  Βέβαια είναι ολοφάνερο πως στο σημείο αυτό το πάχος της ασφάλτου είναι πολύ μικρό και η υποδομή του δρόμου κάτω από την άσφαλτο ανύπαρκτη, γιατί σ’ αυτό το σημείο του δρόμου το χώμα είναι μαλακό με υπόγεια νερά –τα οποία φαίνονται και στη φώτο – που διαβρώνουν υπόγεια το έδαφος. Σύμφωνα με ειδικό απαιτείται να υπάρξει σταθερή υποδομή του δρόμου σε βάθος τουλάχιστον δύο μέτρων π.χ. με κροκάλες όπως είθισται σε ανάλογες περιπτώσεις, ώστε το νερό να  βρίσκει ευκολότερη διέλευση και να μην διαβρώνεται ο δρόμος.

Από τις 21 Μαρτίου 2015 που γράφτηκε αυτό το άρθρο δυστυχώς πέντε χρόνια μετά ούτε κι αυτός ο δρόμος έμεινε χωρίς πληγές μετά τα ακραία καιρικά φαινόμενα του Σεπτέμβρη του 2019 που κατάπιε την γ΄φυρα των Γουβών με την συγκοινωνία να αποκαθίσταται με προβλήματα.

[Με άλλα λόγια, η μόνη οδική ασφαλής διέλευση είναι ο παλιός δρόμος από τα Βασιλικά. Το ερώτημα που ακολουθεί είναι γιατί όλοι οι  καινούργιοι δρόμοι παρουσιάζουν αυτά τα τεχνικά προβλήματα; Ποιος έχει την ευθύνη για αυτά τα έργα που έγιναν με τη δική μας φορολόγηση, αλλά δεν εξυπηρετούν σήμερα καμία ανάγκη; Ποιος μπορεί να καλύψει τον θανάσιμο κίνδυνο που απειλεί καθημερινά τις ζωές όλων μας που διαβαίνουμε αυτούς τους δρόμους;]

 

Δηλώσεις διερχόμενων οδηγών

Την Κυριακή 15 Μαρτίου ο «Παλμός» ήταν στον μπλοκαρισμένο  δρόμο που «συνδέει» την Αιδηψό με τη Λίμνη κάτω από το βουνό και μιλήσαμε με τους οδηγούς διερχόμενων αυτοκινήτων.

Ο δρόμος είναι κλειστός, γνωρίζατε ότι έχει γίνει κατολίσθηση;

«Δεν το γνωρίζαμε και από εκεί που περάσαμε νομίζαμε ότι ήταν  ένα τοπικό προβληματάκι. Είναι ελλιπής και πάρα πολύ λίγη η σήμανση. Έπρεπε και εκεί να είναι σοβαρότεροι. Να υπάρχει άνθρωπος της τροχαίας και σε άλλα σημεία μετά, γιατί είναι μεγάλος ο δρόμος. Έπρεπε να υπάρχει σήμανση συνεχόμενη ότι ο δρόμος δεν περνάει.

Εσείς έρχεστε συχνά στην περιοχή;

Ερχόμαστε στην περιοχή μία φορά το μήνα ή το δίμηνο.

Είσαστε τακτικοί επισκέπτες.

Ναι, το χειμώνα λιγότερο, το καλοκαίρι περισσότερο.

Τώρα που είδατε ότι υπάρχει αυτό το πρόβλημα θα επιστρέψετε από τον ίδιο δρόμο;

Όχι, βέβαια.

Ποια είναι η γενική γνώμη σας για το θέμα των δρόμων στην περιοχή;

Εδώ υπάρχει πάρα πολύ μεγάλο πρόβλημα. Τυχαίνει να είμαι και μηχανικός και θα έπρεπε για όλα αυτά να γίνουν μελέτες και στον δρόμο αυτό να σταματήσει η κυκλοφορία. Τα εδάφη και όλα αυτά πρέπει να εκλεχθούν.

Κάποιοι άλλοι οδηγοί μας είπαν:

Εμείς είμαστε ντόπιοι αλλά τι να πούμε; αυτό είναι γνωστό το πρόβλημα. Το πρόβλημα με αυτόν το δρόμο είναι παλιό και γνωστό. Αυτός ο δρόμος πρέπει να ανοίξει να παραληφθεί. Κάτι πρέπει να γίνει εδώ.

Γνωρίζετε ότι δεν έχει παραληφθεί;

Το γνωρίζουμε.

Παρόλα αυτά είδατε ότι υπάρχουν κάποιες πινακίδες. Δεν φοβόσαστε ότι τώρα που περνάτε μήπως πέσουν βράχοι τώρα;

Ξέρετε πόσες φορές έχουμε περάσει; πάρα πολλές φορές δεν μας έχει τύχει κάτι. Γνωρίζουμε ότι έχουν γίνει κάποια επεισόδια.

Άλλοι οδηγοί όταν τους ρωτήσαμε για τη σήμανση και συγκεκριμένα αν είδαν τις απαγορευτικές πινακίδες, μήπως νόμιζαν ότι ήταν μικρότερο το πρόβλημα μας είπαν:

Γνωρίζω το πρόβλημα αλλά χρησιμοποίησα τον δρόμο γιατί δεν είχα από πού αλλού να πάω. Είναι πολύ μακριά.

Αναγκαστικά δηλαδή;

Αναγκαστικά και γιατί είχα ήδη φτάσει στα μισά της διαδρομής, για να ξαναγυρίσω πίσω θα έπρεπε να κάνω άλλα 100 χλμ.

Έρχεστε συχνά στην περιοχή;

Ναι.

Γνωρίζετε δηλαδή το πρόβλημα απλά το ρισκάρετε και παρακαλάτε να μην πέσει ο βράχος στο κεφάλι σας;

Θα γυρνούσα πίσω αν δεν γινόταν αλλιώς.

Άλλοι διερχόμενοι ρωτήθηκαν. Έρχεστε συχνά στην περιοχή;

Από εδώ είμαι.

Είχατε ενημερωθεί για το θέμα του δρόμου ή τώρα το βλέπετε μπροστά σας;

Το ξέρουμε το θέμα αυτό από χρόνια. Όλο αυτή η δουλειά γίνεται. Συνέχεια αυτό το πράγμα γίνεται. Περνάμε με δική μας ευθύνη.

Ενώ ο δρόμος δεν είναι ασφαλής πως και επιλέγετε να περνάτε από εδώ;

Από πού να πας;

Από πάνω από το βουνό δεν σας εξυπηρετεί;

Δεν εξυπηρετεί και από πάνω από το Μαρούλι. Είναι καλύτερα νομίζετε; κι από εκεί χειρότερα είναι. Μέσα στην λάσπη. Την άλλη φορά ήθελαν να έρθουν εδώ στην Αγία Ειρήνη από την Ιστιαία και στο Μαρούλι είχε πέσει ένας πεύκος μέσα στο δρόμο. Ούτε από εκεί είναι καλύτερα ή πρέπει να πας από τους καταρράκτες, τον Όσιο Δαυίδ και να κατέβεις κάτω για τις Ροβιές.

Τι νομίζετε ότι πρέπει να κάνουμε γι αυτό;

Σε αυτό έπρεπε να έχουμε αντιδράσει από χρόνια.  Κάποια στιγμή φτάνει ο κόμπος στο χτένι. Οι ιθύνοντες δεν αναλαμβάνουν τίποτα.

Είναι το θέμα και με το καράβι. Γιατί εδώ στους ντόπιους να μην κάνουν λίγο πιο καλή τιμή για να περάσουμε; Θέλει να πάει κανείς απέναντι και  είναι πενήντα ευρώ πήγαινε – έλα. Σήμερα το παιδί μου πάει Χαλκίδα και ήρθε από εδώ. Γιατί να έρθει από εδώ και να μην πάει από το καράβι αν ήταν φθηνό το εισιτήριο;

Η Ευαγγελία Αγαπητού μας είπε: «Εγώ να σας πω κατ’ αρχήν είμαι Θεσσαλιώτισσα. Είμαι 45 χρόνια παντρεμένη εδώ. Ντρέπομαι κατά βάθος που μένω εδώ και λέγομαι Ευβοιώτισα και καμαρώνω γιατί είμαι Θεσσαλιώτισσα. Όσοι περάσανε και δεν μιλάω κομματικά επί ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., βουλευτές, δυστυχώς περάσανε όλοι για την τσέπη τους. Έκαναν τους πλούσιους, πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Εμείς περνάμε υπ’ ευθύνη μας και όταν περνούσαμε η αστυνομία μας έγραφε γιατί;

Γράφει και τώρα η αστυνομία;

Τώρα όχι, όταν βγαίναμε στα Λουτρά για να έρθουμε στα Ήλια, έπεσε η γέφυρα. Έχει πόσα χρόνια έτσι κι έρχονται οι ξένοι και γινόμαστε ρεζίλι. Πως θέλουμε να έχουμε τουρισμό; Πως θέλουμε τα ξενοδοχεία να είναι γεμάτα; Έχουν κάνει οι άνθρωποι ξενοδοχεία και είναι άδεια. Σιγά – σιγά θα φύγουν κι αυτοί οι άνθρωποι που ήρθαν, διότι στο βιολογικό έφαγαν τα χρήματα και το έχουν απλήρωτο. Στον δρόμο αυτόν ένας νταλικέρης περνούσε και ευτυχώς έπεσε μπροστά του το βουνό αλλιώς θα σκοτωνόταν ο άνθρωπος. Εμείς πως περάσαμε να πάμε σήμερα του Σταυρού πάνω στο μοναστήρι. Μπορεί να πέσει ένας βράχος και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, γιατί αν θρηνήσουμε θύματα δεν είναι ανάγκη να έρθουν να κλάψουν. Ούτε τα κανάλια να έρθουν. Αν θρηνήσουμε θύματα τι να τα κάνω μετά τα κανάλια;

Δηλώσεις κατοίκων στο χωριό των Ηλίων

 

Η ηλιόλουστη Κυριακή έδωσε σε μικρούς και μεγάλους την ευκαιρία για ένα καφεδάκι και κουβέντα δίπλα στη θάλασσα, όπου εντοπίσαμε τον Δημήτρη Αγγελόπουλο και τη Νατάσσα Φουρνάρη. Εκεί στο καφέ του Γιώργου Στάμου αρκετοί ήταν οι κάτοικοι που μας είπαν ότι ο δρόμος από το 1980 – 1985 που έγινε, είχε και μία πινακίδα που ανέφερε ότι ο δρόμος είναι κλειστός και όποιος περνά το κάνει  με την δική του ευθύνη. Ουσιαστικά ποτέ δεν έχει δοθεί στην κυκλοφορία.

Εσείς στο χωριό που έχετε και το άμεσο πρόβλημα, έχετε αντιδράσει ως  Σύλλογοι, η παλιότερα ως Κοινότητα;

Ο Σύλλογος τώρα με τα παιδιά τα νέα κάτι μπορεί να κάνουν.

Είχατε κάνει καμία παλαιότερη δράση;

Παλαιότερα θυμάμαι που είχε κλείσει ο δρόμος πιο κάτω. Τότε ήταν ο Παπανδρέου θυμάμαι Νομάρχης, κάτι έγινε τότε. Την είσοδο τώρα την έχουν οχτώ χρόνια και περισσότερα.

Πλησιάζοντας τους νεότερους δήλωσαν:

Έχουμε μείνει μόνιμα και μας αρέσει το χωριό, αλλά είναι πολύ δύσκολη η πρόσβαση στην Αιδηψό. Δύσκολη και επικίνδυνη και πιο πολύ για τα παιδιά μας, που με φόβο τα ανεβοκατεβάζουμε, με τις πέτρες να κατρακυλούν πάνω από τα κεφάλια μας. Είμαστε νέα ζευγάρια και έχουμε παιδιά στο Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό και υπάρχει πολύ μεγάλος φόβος. Ακόμα και εμείς οι ίδιοι όταν βρέχει λέμε, «σήμερα δεν θα κατέβουμε γιατί βρέχει και έχει πέτρες».

Ποιες ημέρες είναι πιο επικίνδυνες; όταν βρέχει;

Συνήθως λένε την επόμενη μέρα από την βροχή, γιατί φουσκώνουν τα χώματα, όταν βρέξει πολύ, αλλά και τις ημέρες που βρέχει. Έχουμε όλοι στο μυαλό μας κάποια στιγμή να φύγουμε αναγκαστικά, γιατί όσο μεγαλώνουν τα παιδιά μας, η μετακίνηση είναι πιο συχνή με το σχολείο, τα  αγγλικά ή άλλες δραστηριότητες. Το καλοκαίρι έχουμε επιχειρήσεις εδώ και δεν μπορούμε να φύγουμε αλλά γενικά αν ήταν στο χέρι μας θα φεύγαμε όλοι. Παρόλα αυτά όμως με δική μας ευθύνη περνάει το λεωφορείο και παίρνει τα παιδιά μας. Κατά τα άλλα, συγκοινωνία δεν υπάρχει. Όταν όμως κλείνει το φεριμπότ γιατί ο καιρός δεν το επιτρέπει, τότε χρησιμοποιούν αυτόν τον δρόμο. Με δική μας ευθύνη, ζούμε έτσι με τον φόβο της πέτρας και τα αυτοκίνητά μας καθημερινά χτυπάνε στις πέτρες περνώντας για Αιδηψό. Έτσι ζούμε εδώ και κάμποσα χρόνια.

 

Πάρη Ντελκή

There is no slider selected or the slider was deleted.

error: